Συντάχθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2025 .
«Ἰωσήφ, ὁ μνήστορας τῆς Παναγίας: ἕνας μεγάλος Ἅγιος»
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Ἡ σημερινή Κυριακή «μετά τήν Χριστοῦ Γέννησιν», ὅπως ὀνομάζεται, εἶναι ἀφιερωμένη καί σέ τρεῖς μεγάλες προσωπικότητες τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας μας: τόν Ἰωσήφ τόν μνήστορα τῆς Παναγίας Παρθένου, τόν Ἰάκωβο τόν Ἀδελφόθεο, υἱό τοῦ Ἰωσήφ τοῦ μνήστορος καί τόν Προφητάνακτα Δαυίδ, κοινό προπάτορα τόσο τοῦ Ἰωσήφ, ὅσο καί τῆς Παναγίας μας. Ὁ Προφήτης Ἠσαΐας μάλιστα στόν πρῶτο στίχο τοῦ 11ου κεφαλαίου τῶν Προφητειῶν του ἀποκαλεῖ τήν Παναγία μας ὡς κλωνάρι ἀπό τήν γενεαλογική ρίζα τοῦ Ἰεσσαί, πού ἦταν ὁ πατέρας τοῦ Δαϋίδ, πάνω στό ὁποῖο ἄνθισε ὁ Χριστός.
Ὁ λόγος μας σήμερα καθηκόντως θά ἀσχοληθεῖ μέ τό σεπτό πρόσωπο τοῦ Ἁγίου καί Δικαίου Ἰωσήφ τοῦ μνήστορος. Ἀφ’ ἑνός μέν διότι τοῦ χρεωστοῦμε πολλά γιά τήν διακονία του ὡς προστάτου τῆς Παναγίας καί τοῦ Κυρίου μας. Ἀφ’ ἑτέρου δέ διότι εἶναι λίγο ξεχασμένος, παρότι εἶναι μεγάλος Ἅγιος. Ἀξίζει νά σημειώσουμε πώς οἱ Κολλυβᾶδες Πατέρες, οἱ ὁποῖοι ἁγίασαν μέ τό πέρασμά τους τά ἀκριτικά μας Νησιά, ἐπεχείρισαν νά τόν κάμουν γνωστότερο, προσθέτοντας στίς ἀπολύσεις τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν καί τόν Ἰωσήφ τόν Μνήστορα, μαζί μέ τούς ἁγίους καί δικαίους Θεοπάτορες Ἰωακείμ καί Ἄννα.
Ὅταν λοιπόν ὁ Ἰωσήφ παρέλαβε τήν Παναγία μας ἀπό τόν Ναό σέ ἡλικία 15 ἐτῶν, τήν ἔθεσε ὑπό τήν προστασία του, χωρίς νά βιάζεται νά κάνει γάμο, διότι εἶχε νυμφευθεῖ παλαιότερα καί εἶχε ἀπό τόν γάμο του ἤδη ἑπτά παιδιά. Τέσσερις γιούς, ἀπό τούς ὁποίους, ὁ Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος, ὁ ὁποῖος συνεορτάζεται σήμερα καί ἕνας ἀπό τούς δώδεκα Ἀποστόλους, ὁ Ἰούδας ὁ ἀδελφόθεος, τῶν ὁποίων ἔχουμε καί τίς ἐπιστολές στήν Καινή Διαθήκη καί τρεῖς κόρες, μεταξύ τῶν ὁποίων ἡ Σαλώμη, ἡ μυροφόρος, ἡ ὁποία ἦταν μητέρα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων Ἰακώβου καί Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, τούς «υἱούς τῆς βροντῆς» σύμφωνα μέ τόν χαρακτηρισμό τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ γιά αὐτούς.
Ἄρα ἀντιλαμβανόμαστε πώς ὁ Ἰωσήφ δέν ἦταν νεαρός, ἀλλα ὤριμος ἐνήλικας, περίπου 60 ἐτῶν, ἴσως καί περισσότερο. Μετά τόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου καί τήν ἐκ Πνεύματος Ἁγίου σύλληψη τοῦ Χριστοῦ, ὁ Ἰωσήφ ἀδυνατώντας νά ἐξηγήσει τό πώς συνέβη νά κυοφορεῖ ἡ Παναγία, ἀφοῦ δέν εἶχε σχέση μαζί Της καί ἐπειδή φοβήθηκε μήπως κάτι ἄλλο συνέβη, σκέφτηκε νά Τήν ἀφήσει νά φύγει. Τοῦτο, λέει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, φανερώνει τό μέγεθος τῆς ἀρετῆς του διότι θέλησε στά κρυφά νά τήν ἐλευθερώσει ἀπό τήν μνηστεία καί τήν κηδεμονία του, χωρίς νά θέλει οὔτε νά μαθευτεῖ, οὔτε νά συζητήσει κάτι. Καί τοῦτο διότι ἤθελε καί νά Τήν προφυλάξει ἀπό τήν παραδειγματική τιμωρία τοῦ νόμου τῆς ἐποχῆς, ἀλλά καί νά μήν Τήν στενοχωρήσει μέ μικρότητες καί ἐγωϊσμούς, ἀδιαφορώντας ταυτόχρονα βεβαίως γιά τήν ντροπή, πού θά τοῦ καταλόγιζε ὁ κόσμος. Σέ αὐτό τή σημεῖο πρέπει νά σταθοῦν ὅλα τά ἀνδρόγυνα καί ἰδίως τά νέα ζευγάρια, πολλά ἀπό τά ὁποῖα δυστυχῶς ἀδυνατοῦν νά κατανοήσουν τήν εὐλογία τοῦ ἐγγάμου βίου καί τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ σέ αὐτόν κι ἀναλώνονται σέ ἐγωϊσμούς καί μικρότητες, διαλύοντας μέ διαζύγια τίς οἰκογένειές τους.
Ὁ ἱερός Χρυσόστομος θέλοντας νά καταδείξει ὅτι προφητεύθηκε καί ἡ παρουσία τοῦ Ἰωσήφ, παραθέτει ἕνα λόγο ἀπό τό 29ο κεφάλαιο τῶν Προφητειῶν τοῦ Ἠσαΐα, πού ἀναφέρεται στόν Ἰωσήφ καί λέει: «Δόθηκε βιβλίο κλειστό σέ ἄνθρωπο πού γνωρίζει γράμματα, ἀλλά δέν μπορεῖ νά τό διαβάζει» . Δηλαδή ὁ Ἰωσήφ παρά τό ὅτι ξέρει γράμματα, δηλαδή ὑπῆρξε νυμφευμένος μέ οἰκογένεια, σύζυγο καί παιδιά, ἐντούτοις δέν μπορεῖ νά διαβάσει τό βιβλίο, δηλαδή δέν μπορεῖ νά καταλάβει τήν «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου» ἄσπορη σύλληψη τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου στήν παρθενική μήτρα τῆς Θεομήτορος γιατί εἶναι μυστήριο σφραγισμένο ἀπό τόν Θεό. Αὐτό δηλαδή, τό ὁποῖο ἀργότερα ἡ Ἐκκλησία ὀνόμασε ὡς «τό ἀπ’αἰῶνος ἀπόκρυφο καί ἀγγέλοις ἄγνωστο μυστήριο» στό θεοτοκίο τοῦ Δ΄ ἤχου.
Οἱ ἀρετές ὅμως τοῦ Ἰωσήφ φαίνονται ἀκόμη στήν πλήρη καί ἀπόλυτη ὑπακοή του ὡς πρός τήν ἀποδοχή τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, ὅπως τοῦ ἐξήγησε ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ, ἀποτρέποντάς τον νά διώξει τήν κυοφοροῦσα τόν Κύριο Παναγία μας καί διερμηνεύοντάς του τό ρόλο του ὡς προστάτου τους. Διότι στήν κοινωνία τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, δέν μποροῦσε νά σταθεῖ μητέρα μέ παιδί χωρίς πατέρα. Στά μάτια λοιπόν τοῦ κόσμου, ὁ Ἰωσήφ εἶχε τόν ρόλο τοῦ συζύγου τῆς Παρθένου Μαρίας καί τοῦ πατέρα τοῦ Χριστοῦ.
Ἐκεῖνος ὅμως γνώριζε πολύ καλά τήν διακονία του καί εἶχε ἀναμφίβολη καί ἀταλάντευτη τήν συνείδησή του, ὅτι τέθηκε ἀπό τόν Θεό ὡς ὁ προστάτης καί ὁ φύλακας τῆς Παρθένου Μητρός καί τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου καί μόνον καί τίποτε πλέον τούτου. Γι’ αὐτό καί ὅταν ὁ Ἄγγελος, τοῦ ὑπέδειξε νά πάρει τήν Παναγία καί τόν Χριστό καί νά φύγουν γιά τήν Αἴγυπτο, ὥστε νά γλιτώσουν τήν μανία τοῦ Ἡρώδη, πειθάρχησε ἀμέσως καί παρέμεινε στήν Αἴγυπτο μέχρι τῆς νεωτέρας ἐντολῆς νά ἐπιστρέψει.
Ὁ ἅγιος Ἰωσήφ καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς ἱερᾶς του διακονίας, ἐπέδειξε ἕνα μοναδικό καί σπάνιο ἦθος . Πέραν τῶν ἁγιογραφικῶν μαρτυριῶν γιά τήν ἀειπαρθενία τῆς Θεοτόκου, τοῦτο τό θαυμαστό ἦθος του, ἡ εὐγένεια καί ἡ ἀρχοντιά τοῦ Ἰωσήφ, ἡ θυσιαστική του ἀγάπη πρός τήν Παναγία καί τόν Χριστό, φανερώνει, ὅτι ὄχι μόνο δέν εἶχε σχέσεις μέ τήν Παναγίας μας, ὅπως κάποιοι αἱρετικοί μέ βλάσφημο θράσος λένε, ἀλλά καί ὅτι ποτέ δέν σκέφτηκε κάτι τέτοιο, ὅπως καί ἡ ὅλη τοῦ βιοτή ἀποδεικνύει. Τώρα, ὅσες ἀναφορές ὑπάρχουν στά ἱερά Εὐαγγέλια, πού ἀφοροῦν στά ἀδέλφια τοῦ Χριστοῦ, αὐτά εἶναι τά παιδιά τοῦ Ἰωσήφ ἀπό τόν πρότερο γάμο του, ὅπως προαναφέραμε, καθώς στά μάτια τῶν ἀνθρώπων ὁ Χριστός ἦταν ὁ γιός τοῦ Ἰωσήφ τοῦ ξυλουργοῦ καί τῆς Μαρίας καί τά παιδιά τοῦ Ἰωσήφ λογίζονταν ὡς ἀδέλφια Του, ἄν καί ὅλοι τους γνώριζαν ὅτι ἡ συγγένεια αὐτή εἶναι ἐξ ἀγχιστείας καί ὄχι ἐξ αἵματος!
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Ἡ προσωνυμία δίκαιος , πού σημαίνει τόν ἐνάρετο, τόν εὐλαβῆ, τόν θεοσεβούμενο καί ταπεινό ἄνθρωπο, δέν δόθηκε τυχαία στόν Ἰωσήφ. Ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα τιμᾶ ἰδιαιτέρως τό σεπτό Πρόσωπό του γιά νά μᾶς πείσει νά οἰκειοποιηθοῦμε τήν ἐνάρετη βιοτή Του.
-Νά δοῦμε τήν ταπείνωσή του καί τήν εὑρυχωρία τῆς ψυχῆς του.
-Νά ζηλέψουμε τήν ἀοργησία καί τήν συγχωρητικότητά του καί νά μήν ἐκδαπανώμαστε σέ μικρότητες, πικραίνοντας τήν ψυχή μας.
-Νά ὁμοιάσουμε στόν τρόπο προστασίας καί φροντίδος τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας μας.
Σαφῶς καί δέν ἔχει τήν ἀνάγκη τῆς φροντίδας μας ὁ Θεός, ἀλλά μᾶς ἀξιώνει ἔτσι νά Τόν διακονοῦμε γιά τή σωτηρία μας. Κυρίως ὅμως νά ἐγκολπωθοῦμε τήν ὑπακοή καί τήν πειθαρχία του στό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί νά μήν ἐνδιαφερόμαστε μόνο γιά τό τί λέει ἤ τί θέλει ὁ κόσμος. Διότι δυστυχῶς στίς ἡμέρες μας πιό πολύ φροντίζουμε νά εὐχαριστήσωμε τόν κόσμο, ἐνῶ θά ἔπρεπε νά ἀφήσουμε τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ νά προπορεύεται στή ζωή μας καί ἐμεῖς νά ἀκολουθοῦμε, ἐρευνώντας καθημερινά νά μάθουμε ποιό εἶναι τό θέλημα τοῦ Θεοῦ στή ζωή μας, ὅπως ὁ ἅγιος καί δίκαιος Ἰωσήφ ἔπραττε. Ἄς ἔχωμε τίς πρεσβεῖες Του πρός τόν Κύριο καί θερμῶς ἄς Τόν προσκαλέσουμε νά προστατεύει καί τή δική μας οἰκογένεια. Ἀμήν.
Συντάχθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2025 .
Στὰ πλαίσια τῶν Συνάξεων Ὀρθοδόξου Κατηχήσεως , ἡ Ἱερὰ Μητρόπολίς μας διοργανώνει ἐπίκαιρη Χριστουγεννιάτικη ὁμιλία μὲ θέμα:
«Οἱ προφητεῖες τῶν Χριστουγέννων» .
Ἡ ὁμιλία θὰ πραγματοποιηθεῖ τὴ Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2025 , καὶ Ὥρα 19.00΄ , στίς δύο πόλεις τῆς Σάμου, πρὸς διευκόλυνση τῶν πιστῶν:
Γιὰ τὴν Ἀνατολικὴ Σάμο : στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Ἁγίου Νικολάου πόλεως Σάμου .Γιὰ τὴν Δυτικὴ Σάμο : στὸ Πνευματικὸ Κέντρο Καρλοβάσου , ὅπου προσωρινῶς στεγάζεται ὁ Ἱερὸς Μητροπολιτικὸς Ναὸς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Καρλοβάσου (ἔναντι Δημαρχείου) .
Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις προσκαλεῖ τοὺς πιστοὺς νὰ συμμετάσχουν στὴ Χριστουγεννιάτικη αὐτὴ σύναξη, ἡ ὁποία ἐντάσσεται στὸ πνευματικὸ προεόρτιο κλίμα τῶν Ἁγίων ἡμερῶν.
Συντάχθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2025 .
Ἀρχιερατικῶν Θείων Λειτουργιῶν, Χοροστασιῶν καί Παραστάσεων
τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ.κ. Εὐσεβίου
κατά τήν περίοδο τῶν ἑορτῶν τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου
(20 Δεκεμβρίου 2025 - 6 Ἰανουαρίου 2026)
Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2025
Πρό Χριστοῦ Γεννήσεως
7.30-10.00π.μ. Ὄρθρος καί θεία Λειτουργία εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Παλαιοῦ Καρλοβάσου.
Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025
Πρό Χριστοῦ Γεννήσεως
07.30-10.30π.μ. Ὄρθρος καί θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Πυθαγορείου.
19.30μ.μ . Κεντρική Χριστουγεννιάτικη Ἐκδήλωση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας εἰς τό Ἐπικούρειο Πολιτιστικό Κέντρο πόλεως Σάμου.
Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2025
7.30-10.00π.μ. Ὄρθρος καί θεία Λειτουργία εἰς τον Ἱερόν Ναόν Ἁγίας Ειρήνης Ἄνω Βαθέος καί Ἐκκλησιασμός Μουσικοῦ Σχολείου Σάμου.
11.00π.μ . Χριστουγεννιάτικη Ἐκδήλωση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας εἰς τό Ἐπικούρειον Πολιτιστικόν Κέντρον πόλεως Σάμου γιά τούς Μαθητές Πρωτοβάθμιας καί Δευτεροβάθμιας Ἐκπαιδεύσεως.
7.30-10.00π.μ. Ὄρθρος καί θεία Λειτουργία εἰς τον Ἱερόν Ναόν Μετ. τοῦ Σωτῆρος Πυθαγορείου καί Ἐκκλησιασμός Δημοτικοῦ Σχολείου καί Γυμνασίου Σχολείου Πυθαγορείου.
11.00π.μ . Χριστουγεννιάτικη Ἐκδήλωση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας εἰς τό Ἐπικούρειον Πολιτιστικόν Κέντρον πόλεως Σάμου γιά τούς Μαθητές Πρωτοβάθμιας καί Δευτεροβάθμιας Ἐκπαιδεύσεως.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2025
Παραμονή Χριστουγέννων.
18.00-20.00 μ.μ. Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός τῶν Χριστουγέννων εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Νικολάου πόλεως Σάμου.
Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2025
Χριστούγεννα.
05.30-9.00π.μ. Πανηγυρικός Ὄρθρος τῶν Χριστουγέννων καί θεία Λειτουργία τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Νικολάου πόλεως Σάμου.
Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2025
Σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.
07.30-10.30π.μ. Ὄρθρος καί θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Καρλοβάσου (αἴθουσα Πνευματικοῦ Κέντρου ἔναντι Δημαρχείου).
12.00 Ἐπίσκεψις εἰς τό Ἐκκλησιαστικό Γηροκομεῖο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας «Εὐγηρίας Πρόνοια».
Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2025
Μετά Χριστοῦ Γέννησιν (Ἁγίου Στεφάνου).
07.30-10.30π.μ. Ὄρθρος καί θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Νικολάου πόλεως Σάμου.
Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025
Μετά Χριστοῦ Γέννησιν.
07.30-10.30π.μ. Ὄρθρος καί θεία Λειτουργία ἐπί τῆ μνήμη τοῦ Ὁσίου Νήφωνος, εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Ὑπεραγίας Θεοτόκου Μαραθοκάμπου. Μονοκκλησία.
18.30μ.μ. Συνάντηση Φοιτητῶν - Φοιτητριῶν ἐν ὄψει τῶν Ἑορτῶν τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου ΛΑΦ ΣΑΜΟΥ
11.30π.μ. Συνάντηση μέ τά παιδιά τῶν Ἱερέων στήν Αἴθουσα τοῦ Θρόνου τοῦ Μητροπολιτικοῦ Μεγάρου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ
Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2025
Παραμονή Πρωτοχρονιᾶς.
18.00-20.00μ.μ. Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός τῆς ἑορτῆς τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τῆς ἱερᾶς μνήμης τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Ἁγίου Νικολάου πόλεως Σάμου. Θά εὐλογηθοῦν καί οἱ ἁγιοβασιλόπιττες τῶν πιστῶν .
Πρωτοχρονιά.
08.00-10.30π.μ. Πανηγυρικός Ὄρθρος καί θεία Λειτουργία Μεγάλου Βασιλείου εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Ἁγίου Νικολάου πόλεως Σάμου.
10.30π.μ. Δοξολογία ἐπί τῷ νέῳ ἔτει εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Ἅγίου Νικολάου πόλεως Σάμου.
11.30π.μ. Κοπή Ἁγιοβασιλόπιττας εἰς τήν Περιφερειακή Ἑνότητα Σάμου
12.00 Κοπή Ἁγιοβασιλόπιττας εἰς τό Δημαρχεῖον Δήμου Ἀνατολικῆς Σάμου
Παρασκευή 2 Ἰανουαρίου 2026
18.00μ.μ. Κοπή Ἁγιοβασιλόπιττας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Ἁγίου Νικολάου πόλεως Σάμου
ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ
Πρό τῶν Φώτων.
07.30-10.30π.μ. Ὄρθρος καί θεία Λειτουργία εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Μεγάλης Παναγίας.
Δευτέρα 5 Ἰανουαρίου 2026
Παραμονή τῶν Θεοφανείων
07.00-10.30π.μ. Ἑσπερινός μετά τῆς θείας Λειτουργίας τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Ζωοδόχου Πηγῆς.
Ἅγια Θεοφάνεια.
07.00-10.15π.μ. Πανηγυρικός Ὄρθρος τῶν Θεοφανείων καί θεία Λειτουργία, τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἀντωνίου Ἄνω Βαθέος.
10.15-11.00π.μ. Ἀκολουθία Μεγάλου Ἁγιασμοῦ εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἀντωνίου Ἄνω Βαθέος.
11.00π.μ. Λιτάνευσις τιμίου Σταυροῦ πρός τόν Λιμένα Σάμου.
11.30π.μ. Τελετή Ἁγιασμοῦ τῶν Ὑδάτων στόν Λιμένα Σάμου.
18.30-20.00μ.μ. Πανηγυρικός Ἑσπερινός ἑορτῆς Συνάξεως τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Γεννήσεως Χριστοῦ Παγώνδα.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Συντάχθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2025 .
Η Ιερά Μητρόπολις Σάμου και Ικαρίας , σας προσκαλεί στη Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση που διοργανώνει, στο πλαίσιο της οποίας θα παρουσιαστεί η μουσικο-θεατρική παράσταση με τίτλο: «Το Χριστουγεννιάτικο δώρο».
Μέσα από τη συνάντηση της μουσικής, του λόγου και της σκηνικής δράσης, η παράσταση αναδεικνύει αξίες όπως η αγάπη, η συγχώρεση και η δύναμη της προσφοράς, φωτίζοντας την αξία της καλοσύνης ακόμη και μέσα σε δύσκολες συνθήκες. Προσεγγίζει το πνεύμα των ημερών με απλότητα και ευαισθησία, υπενθυμίζοντας ότι η εσωτερική αλλαγή και η ανθρώπινη ζεστασιά αποτελούν το ουσιαστικό νόημα των Χριστουγέννων.
Την παρουσίαση αναλαμβάνει η Παιδική και Νεανική Χορωδία της Ιεράς Μητροπόλεώς μας «ΕυΩΔΗα», με τη συμμετοχή παιδιών και νέων που, με ευαισθησία και αλήθεια, μεταφέρουν τα μηνύματα της παράστασης.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025 , στις 19:30 , στο Επικούρειο Πολιτιστικό Κέντρο Σάμου .
Συντάχθηκε στις 09 Δεκεμβρίου 2025 .
«Θεία Λειτουργία: τό μεγάλο Δεῖπνο τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν»
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Ἡ σημερινή Κυριακή ἀποκαλεῖται Κυριακή των Προπατόρων, διότι καθώς ἐγγίζουμε πρός τά Χριστούγεννα, ἐνθυμούμαστε ὅλους τούς κατά σάρκα προγόνους τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὡς πρός τήν ἀνθρώπινη φύση Του βέβαια, ἀφοῦ ὡς ἄνθρωπος προέρχεται ἀπό τήν γενεά τοῦ προφητάνακτος Δαβίδ.
Στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς περιγράφει, ὅτι ὁ Κύριος παρακαθόταν σέ ἕνα δεῖπνο καί μὲ τὴν αὐθεντία τῆς θείας Ἀγάπης δίδασκε τὸν οἰκοδεσπότη καὶ τοὺς παρισταμένους νὰ γεμίζουν τὸ τραπέζι τους μὲ φτωχοὺς καὶ ἀνήμπορους, οἱ ὁποῖοι ἀδυνατοῦν νὰ ἀνταποδώσουν τὴ χάρη, ὥστε αὐτή τή χάρη, νὰ τὴν ἐξοφλήσει ὁ Κύριος στὴ Βασιλεία Του. Τότε κάποιος συνδαιτημόνας ἐνθουσιασμένος φώναξε: «Μακάριος ὅποιος θά φάει ἄρτο στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν». Καί μέ αὐτή τήν ἀφορμή ξεκίνησε ὁ Κύριος νά ἀφηγεῖται τήν παραβολή, πού ἀκούσαμε σήμερα, παρομοιάζοντας τήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν μέ ἕνα γιορτινό τραπέζι, τονίζοντας μάλιστα, ὅτι ἄν καί σέ αὐτό τό τραπέζι προσκαλοῦνται ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, πολλοί ἀπό αὐτούς δυστυχῶς, προφασιζόμενοι διάφορες δικαιολογίες, ἀπορρίπτουν τήν πρόσκληση καί ἀπέχουν τοῦ Δείπνου, χάνοντας ἔτσι τήν εὐκαιρία νά ζοῦν ἀληθινά καί ὄχι ἁπλῶς νά ἐπιβιώνουν.
Προσφυῶς πίσω ἀπό τήν εἰκόνα τοῦ Μεγάλου Δείπνου ὁ Κύριος ἐξεικονίζει τήν Θεία Λειτουργία, ταυτίζοντάς την μέ τό Δεῖπνο τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ πραγματώνεται ἤδη μέσα στό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου μέ κεφαλή τόν Ἰησοῦ Χριστό «ἕν σῶμα οἱ πολλοί ἐσμέν», ὄχι ὡς ἕνα ἀνώνυμο πλῆθος ἤ ἕνα ἀπρόσωπο ἀριθμητικό σύνολο, ἀλλά ὡς ἐλεύθερες ὑπάρξεις ὁ καθένας μέ τό χάρισμα, τό ὁποῖο τοῦ δόθηκε ἀπό τόν Θεό. Κάθε φορά πού συμμετέχουμε στή Θεία Λειτουργία στό «Κυριακό Δεῖπνο» , ὅπως ἀλλιῶς ὀνομάζεται, κοινωνώντας τά Ἄχραντα Μυστήρια γινόμαστε συνδαιτημόνες στό Δεῖπνο τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.
Διότι ἡ κάθε Θεία Λειτουργία εἶναι ἕνα μεγάλο καί σπουδαῖο Δεῖπνο, ἕνα γιορτινό Τραπέζι, τό ὁποῖο στρώνεται ἀπό τόν Ἴδιο τόν Κύριο, τόν Βασιλέα τῶν Οὐρανῶν γιά ὅλους ἐμᾶς. Ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός μᾶς προσκαλεῖ νά γίνουμε συνδαιτημόνες Του καί νά παρακαθίσουμε γύρω ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ. Εἶναι ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος προσφέρει καί προσφέρεται, ἀφοῦ Ἐκεῖνος, μέσα ἀπό τούς Ἱερεῖς στρώνει τό Τραπέζι καί παρέχει ὡς τροφή τό σῶμα Του καί ὡς ποτό τό αἷμα Του, ὅπως ὁ Ἴδιος μᾶς διδάσκει στό 6ο κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ἰωάννου.
Ὅταν λοιπόν σημαίνει ἡ καμπάνα, δέν μᾶς καλεῖ ἁπλῶς νά ἐκκλησιαστοῦμε. Ὁ ἦχος τῆς καμπάνας εἶναι μιά πρόσκληση πρός ὅλους ἐμᾶς γιά νά παρευρεθοῦμε καί νά συμμετάσχουμε στό Μεγάλο Δεῖπνο τῆς Βασιλείας τοῦ Κυρίου μας.
Δυστυχῶς ὅμως, ὅπως τότε ἔτσι καί σήμερα, πολλοί ἄνθρωποι προφασιζόμενοι διάφορες εὐτελεῖς δικαιολογίες σάν κι αὐτές πού ἀκούσαμε νά ἀναφέρει ὁ Κύριος, ἀπορρίπτουν τήν πρόσκληση κι ἀπέχουν τοῦ Δείπνου. Οἱ ἀγροτικές ἤ οἰκοδομικες ἐργασίες, οἱ οἰκογενειακές ὑποχρεώσεις καί οἱ κάθε εἴδους ἀσχολίες, συμπεριλαμβανομένης μιᾶς κακῶς νοούμενης ξεκούρασης ἤ ψυχαγωγίας, γίνονται τά κρυσφήγετα τῆς ἀδιαφορίας ἤ τῆς πλάνης τῶν ἀνθρώπων, μέ ἀποτέλεσμα νά ἀρνοῦνται τή συμμετοχή τους στό γιορινό Τραπέζι τῆς θείας Λειτουργίας.
Ἄλλοι ἔχουν νά μαζέψουν ἐλιές, ἄλλοι νά περιποιηθοῦν τά ἀμπέλια, ἄλλοι νά κόψουν ξύλα, ἄλλοι νά προετοιμάσουν τά χωράφια, ἄλλοι νά ἀσχοληθοῦν μέ ζῶα, ἀλλοι νά πᾶνε γιά κυνήγι ἤ γιά ψάρεμα, ἄλλοι νά ἀσχοληθοῦν μέ τό νοικοκυριό καί μέ δουλειές τοῦ σπιτιοῦ, ἄλλοι νά ταχτοποιήσουν διάφορες ὑποχρεώσεις, ἄλλοι νά πᾶνε ἐκδρομή ἤ πεζοπορία, στό βουνό ἤ τή θάλασσα, ἄλλοι αὐτό, ἄλλοι ἐκεῖνο, ἄλλοι τό ἄλλο, ἀρκεῖ νά μήν ἐκκλησιαστοῦν καί κυρίως νά μήν κοινωνήσουν. Δυστυχῶς!
Βέβαια ὑπάρχουν κι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται μέν στήν Ἐκκλησία, ἀφήνοντας, πρός τιμήν τους, κατά μέρος κάθε δικαιολογία, ἀλλά ἔρχονται μόνο γιά νά παρακολουθήσουν τή θεία Λειτουργία κι ὄχι νά συμμετάσχουν σέ αὐτήν, προφασιζόμενοι κυρίως τήν εὐλάβεια. Ὑποκρινόμενοι τούς περισσότερο εὐσεβεῖς, ἐπιχειροῦν θά ἔλεγε κανείς, νά προστατεύσουν τόν Χριστό ἀπό τήν ἀναξιότητά τους. Μά κανείς μας ποτέ δέν πρόκειται νά γίνει ποτέ ἄξιος γιά τόν Χριστό, ὅ,τι κι ἄν κάνουμε κι ὅποιος τό σκεφτεῖ αὐτό καί μόνο, τότε βλασφημεῖ. Ὅμως ὁ Χριστός μᾶς δέχεται καί ἑνώνεται μαζί μας, ἀρκεῖ μέ ταπείνωση νά ἀναγνωρίσουμε τήν ἀναξιότητά μας, ἀλλά καί τήν ἀνάγκη νά Τόν κοινωνήσουμε. Ἡ σχεδόν καθημερινή προσέλευση στή θεία Κοινωνία ἦταν τό χαρακτηριστικό τῶν πιστῶν Χριστιανῶν στούς πρῶτους αἰῶνες, παρά τίς δυσκολίες καί τούς διωγμούς. Ὑπάρχουν και ἱεροί Κανόνες ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τήν συχνή συμμετοχή στήν θεία Εὐχαριστία, ἀφορίζοντας αὐτούς, πού δέν προσέρχονται χωρίς σοβαρό λόγο ἤ ὅσους παρευρίσκονται στή θεία Λειτουργία καί ἐνῶ μποροῦν, ἐντούτοις δέν μεταλαμβάνουν.
Στὴν ἐποχή μας ἡ ἀδιαφορία ἔχει ἀναχθῆ σὲ ἕναν ἀόρατο, ἀλλὰ πανίσχυρο πειρασμό. Δὲν λέμε ὅτι δὲν πιστεύουμε λέμε ὅτι «θὰ πιστεύσουμε ἀργότερα». Δὲν λέμε ὅτι δὲν ἔχουμε ἀνάγκη τὸν Θεό, λέμε ὅτι «δὲν προλαβαίνουμε». Δὲν λέμε ὅτι δὲν θέλουμε τὴν Ἐκκλησία λέμε ὅτι «δεν χωράει στὸ πρόγραμμά μας». Τὸ δαιμόνιο τῆς ἀδιαφορίας, τῆς ἀναβολῆς καὶ τῆς ἀμέλειας εἶναι ἴσως ὁ πιὸ ἄνετος δρόμος ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὸν Θεό.
Ὁ Θεὸς δὲν θέλει τὴν ἀδιαφορία μας. Θέλει τὴν καρδιά μας. Θέλει τὸ «Ναί» μας, ὅπως τὸ θέλει ἕνας πατέρας ἀπὸ τὸ παιδί του, ὅχι ἐπειδὴ τὸ ἔχει ἀνάγκη, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ ἀγαπᾶ. Καὶ ὅταν ἐμεῖς ἀδιαφοροῦμε, ὁ Θεὸς δὲν σταματᾶ νὰ προσκαλεῖ. Βγαίνει στὶς πλατεῖες, στὰ στενὰ, στους δρόμους, στὶς γειτονιές τῆς ζωῆς μας, νὰ βρεῖ ὅποιον ἔχει ἔστω καὶ μισὴ διάθεση νὰ ἀπαντήσει. Ὁ Θεὸς μας ψάχνει μὲ ἕναν τρόπο ἀπίστευτα τρυφερό. Δὲν κλείνει τὴν πόρτα. Δὲν λέει «φτάνει πιά, ὡς ἐδῶ». Μᾶς περιμένει μὲ ἑπιμονή ποὺ μοιάζει σχεδὸν ἀσύλληπτη.
Στὸ Μεγάλο Δείπνο ποὺ ἔχει ἐτοιμάσει, ἡ θέση μας εἶναι ἐκεῖ. Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη πρόσκληση, μεγαλύτερη τιμή, μεγαλύτερη ἀγάπη ἀπό τό νά σταθεῖς μπροστά στήν Ὡαία Πύλη περιμένοντας μέ πόθο νά κοινωνήσεις τόν Χριστό.
Κι ἄν εἶναι ἀνάρμοστο καί προσβλητικό νά παρακαθίσεις προσκεκλημμένος σέ ἕνα τραπέζι καί νά μήν φᾶς τίποτε, ἄραγε πόσο μεγαλύτερη προσβολή διαπράττουμε, ὅταν προσκεκλημμένοι τοῦ Χριστοῦ ἐρχόμαστε, κι ἐνῶ μᾶς προσφέρει τήν οὐράνια Τροφή τοῦ ἀχράντου Του Σώματος καί τοῦ τιμίου Του Αἵματος, ἐμεῖς δέν καταδεχόμαστε τήν ὕψιστη αὐτή δωρεά καί φεύγουμε νηστικοί πνευματικῶς, παρά τό ὅτι παρακαθίσαμε στό πιό σπουδαῖο τραπέζι, πού μᾶς κάλεσαν ποτέ;
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Ἡ Ἐκκλησία θέτει τήν παραβολή αὐτή λίγες ἡμέρες πρίν ἀπό τά Χριστούγεννα θέλοντας νά προετοιμάσει τήν ὅσο τό δυνατόν καλύτερη συμμετοχή μας στό ἑόρτιο πνευματικό τραπέζι τῆς Χριστουγεννιάτικης θείας Λειτουργίας, ἡ οποία εἶναι τό κέντρο τοῦ ἑορτασμοῦ τῶν Χριστουγέννων. Αὐτό βέβαια δεν σημαίνει ὅτι θα κοινωνήσουμε μόνο τα Χριστούγεννα, ἀλλά ὅτι τά Χριστούγεννα ὀφείλουμε νά κοινωνήσουμε ἀπαραιτήτως. Οὔτε πάλι σημαίνει πώς θά ἔρθουμε ἀπροετοίμαστοι, ἀλλά θά ἐξομολογηθοῦμε καί θά νηστεύσουμε αὐτές τίς ἡμέρες, ὥστε νά εἶναι καθαρά τά ἐνδύματα τῆς ψυχῆς μας, ὅπως μᾶς διδάσκει ὁ Κύριος σέ μιά παρόμοια παραβολή (βλ. Ματθ. κβ΄ 1-14).
Ἄς μήν ἀδιαφορήσουμε γιά τήν μεγάλη αὐτή τιμή τῆς πρόσκλησης τοῦ Χριστοῦ στό Μεγάλο Δεῖπνο τῆς Βασιλείας Του. Ἄς σκεφτοῦμε πώς ἄν οἱ σήμερα τιμώμενοι Προπάτορες του Χριστοῦ μας ἀδιαφοροῦσαν, ἴσως καί νά μήν εἴχαμε Προπάτορες. Ὁ Ἀβραάμ δὲν θὰ ἔβγαινε ἀπὸ τὴ γῆ του. Ὁ Ἰσαάκ δὲν θὰ ἤθελε νὰ θυσιάσει τὸ θέλημά του. Ὁ Ἰακώβ δὲν θὰ ἀγωνιζόταν μὲ τὸν Ἄγγελο. Οἱ Προφῆτες δὲν θὰ ὑπέμεναν διωγμούς. Οἱ Δίκαιοι δὲν θὰ κρατοῦσαν ζωντανὴ τὴν ἐλπίδα τοῦ Μεσσία. Ἴσως θὰ ἔλεγαν: «Δὲν βαριέσαι… ἔχουμε δουλειές… ἔχουμε φροντίδες… ἔχουμε δικαιώματα… δὲν θὰ μας καθορίζει ὁ Θεός…». Οἱ Προπάτορες ἔγιναν Προπάτορες διότι ἔβαλαν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ πάνω ἀπὸ τὸ δικό τους θέλημα. Διότι δὲν ζοῦσαν μὲ ἀδιαφορία, ἀλλὰ μὲ πόθο Θεοῦ. Δὲν ἔβλεπαν μόνο τὸ παρόν, ἀλλὰ τὸ μέλλον. Δὲν ἔλεγαν: «ἐγὼ θὰ ζήσω ὅπως θέλω», ἀλλὰ: «ὅπως θέλει ὁ Θεός, ὅπως ἔταξε ὁ Θεός, ὅπως ὑποσχέθηκε ὁ Θεός». Ἄς σκεφθοῦμε μόνο ὅτι ἐκεῖνοι ζοῦσαν μέ τήν ἐλπίδα καί τήν ὑπόσχεση τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά σέ ἐμᾶς χαρίσθηκε νά ζοῦμε τήν ἐμπειρία τῆς ζῶσας παρουσίας τοῦ Χριστοῦ καί τῆς θείας Κοινωνίας μαζί Του.
Ἄν ἐμεῖς, οἱ σημερινοί Χριστιανοί, θέλουμε νὰ λεγόμαστε τέκνα τῶν Προπατόρων, πρέπει νὰ ἀνοίξουμε τὴν καρδιά μας μὲ τὴν ἴδια προθυμία. Νὰ ἀφήσουμε τὴν ἀδιαφορία. Νὰ παλέψουμε τὸν δικαιωματισμό ποὺ κλειδώνει τὴν χάρη. Νὰ σταυρώσουμε λίγο τὸ θέλημα τοῦ ἐγώ. Νὰ ἀκούσουμε τὴν πρόσκληση: «Δεῦτε, ὅτι ἕτοιμά ἐστι πάντα». Καὶ τότε, ὅπως οἱ Προπάτορες ἔγιναν πρόγονοι τοῦ Χριστοῦ, ἔτσι κι ἐμεῖς θὰ γίνουμε πραγματικὰ μέτοχοι τῆς Βασιλείας Του, προσκεκλημένοι, ἀλλὰ καὶ παρόντες σὲ ἐκεῖνο τὸ Μέγα Δεῖπνο ποὺ δὲν τελειώνει ποτέ. Ἀμήν.
