ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Κυριακή 26 Ἰουλίου 2026 – (Ματθ. ιδ΄ 14-22)

«Τό εὐχαριστιακό ἦθος τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς»

Στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ἀκούσαμε ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός βρισκόταν στήν ἔρημο διδάσκοντας ἕνα πολυπληθές ἀκροατήριο. Ὅταν οἱ μαθητές Του, καθώς εἶχε πλέον περάσει ἡ ὥρα, Τόν παρακάλεσαν νά πεῖ στούς ἀνθρώπους νά ἀποχωρήσουν γιά νά προμηθευτοῦν τρόφιμα, ἐκεῖνος ἀπάντησε: «Δῶστε τους ἐσεῖς τροφή γιά νά φᾶνε». Ζήτησε, ἔτσι, τό ἐλάχιστο τῆς δικῆς τους προσφορᾶς: πέντε ἄρτους καί δύο ψάρια.

Ἐδῶ ὁ Χριστός δέν ἔκανε ἕνα θαῦμα ἀπό τό μηδέν, ἀπό τό ἀνύπαρκτο, ἀλλά προσέλαβε, ἁγίασε καί πολλαπλασίασε τήν ἀνθρώπινη προσφορά. Μέ αὐτόν τόν τρόπο, ὄχι μόνο ἔλυσε τό βιοτικό πρόβλημα τῆς διατροφῆς, ἀλλά διεύρυνε καί τούς πνευματικούς ὁρίζοντες τῶν Μαθητῶν καί τῶν ὑπολοίπων ἀνθρώπων. Τούς ὁδήγησε, μέσα ἀπό τόν ἁγιασμό καί τόν πολλαπλασιασμό τῶν ἄρτων, νά μεταβοῦν στό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας. Γι’ αὐτό, καθώς ἀκοῦμε τόν εὐαγελιστή Ματθαῖο νά περιγράφει λέγοντας:«ἀφοῦ ἔλαβε τοὺς ἄρτους… ἀφοῦ ἀνέβλεψε στὸν οὐρανὸ, εὐλόγησε καὶ κόβοντας ἔδωσε»,ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι τόσο τά λόγια ὅσο καί οἱ κινήσεις τοῦ Χριστοῦ, εἶναι καθαρά λειτουργικές καί μᾶς θυμίζουν τόν Μυστικό Δεῖπνο, μέ τόν ὁποῖο συνέστησε τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

Αὐτή ἡ πράξη συνιστᾶ τήν οὐσία τῆς Ἐκκλησίας. Ἔκτοτε, καί μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων, ἐμεῖς προσφέρουμε τό κτιστό ἀγαθό, δηλαδή τό ψωμί καί τό κρασί καί ὁ Κύριος τό λαμβάνει καί μᾶς τό ἀντιπροσφέρει ὡς ἄκτιστο πλέον ἀγαθό, μέσα ἀπό τό Σῶμα καί τό Αἷμα τῆς θείας Κοινωνίας.

Ὁ πολλαπλασιασμός τῶν ἄρτων στήν ἔρημο δέν ἦταν μόνο μιά πράξη κοινωνικῆς πρόνοιας, ἀλλά ἡ πρόγευση τῆς Εὐχαριστιακῆς Συνάξεως. Τά δώδεκα κοφίνια τῶν περισσευμάτων συμβολίζουν τήν ἀστείρευτη πληρότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία τρέφει πνευματικά ὁλόκληρο τόν κόσμο χωρίς ποτέ νά δαπανᾶται. Αὐτό τονίζεται καί σέ κάθε θεία Λειτουργία, καθώς ὅταν ὁ Ἱερουργός κόπτει τόν Ἅγιο Ἄρτο ἐκφωνεῖ: «Μελίζεται καὶ διαμερίζεται ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ μελιζόμενος καὶ μὴ διαιρούμενος, ὁ πάντοτε ἐσθιόμενος καὶ μηδέποτε δαπανώμενος, ἀλλὰ τοὺς μετέχοντας ἁγιάζων».

Ὁ Χριστός κάλυψε τήν ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου γιά τήν ὑλική τροφή, στρέφοντας ὅμως τήν προσοχή του στήν τροφή πού μένει στόν αἰῶνα, δηλαδή τό σῶμα καί τό Αἷμα Του, τη θεία Κοινωνία τῶν ἀχράντων Μυστηρίων, σύμφωνα καί μέ τήν περιγραφή τοῦ ἴδιου θαύματος ἀπό τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Θεολόγο στό 6ο κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου Του. Ἡ ὑλική τροφή εἶναι ἀπαραίτητη γιά νά μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά ζεῖ, ὥστε νά γεύεται τήν οὐράνια τροφή καί νά προγεύεται ἀπό τώρα τήν Οὐράνια Βασιλεία.

Αὐτό ἀκριβῶς τό εὐχαριστιακό ἦθος ἐνσάρκωσε καί ἡ σήμερα τιμώμενη Ἁγία Μεγαλομάρτυς Παρασκευή. Ἦταν παιδί εὔπορων καί εὐσεβῶν γονέων. Τό ὄνομά της σημαίνει «Προετοιμασία» καί ἀπ’ ὅταν ἔμεινε ὀρφανή, χάρισε ὅλα τά πολλά ὑπάρχοντά της στούς φτωχούς καί τούς ἐμπερίστατους ἀδελφούς μας, ζῶντας τήν ἐπίγεια ζωή της ὡς μιά διαρκῆ προετοιμασία γιά τήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

Ἡ Ἁγία Παρασκευή δέν προσέφερε ἁπλῶς τήν ὑλική της περιουσία στους ἐνδεεῖς· προσέφερε τήν ἴδια της τήν ὕπαρξη ὡς «ἄρτον ζῶντα» στόν Χριστό. Αὐτή, ἄλλωστε, ἦταν ἡ σφοδρή ἐπιθυμία τῶν πρώτων Χριστιανῶν: νά γίνουν ἄρτος ζωντανός γιά τόν Κύριο. Αὐτό εὐχόταν ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος γιά τόν ἑαυτό του, ἔτσι ὀνομάζει ἡ Ἐκκλησία καί τόν Ἅγιο Μεγαλομάρτυρα Θεόδωρο. Ἦταν ἡ ἔκφραση τῆς ἰδανικῆς, τῆς τέλειας σχέσης μέ τόν Χριστό. Μέ τό μαρτύριό της ἀπέδειξε, ὅτι ἡ πίστη δέν εἶναι μιά θεωρητική ἰδεολογία, ἀλλά μιά βιωματική σχέση μέ τόν Χριστό, ὡς μετοχή στόν Σταυρό καί τήν Ἀνάστασή Του. Ὅταν ρίχθηκε στό κοχλάζον λάδι, ἡ θεία χάρις μεταμόρφωσε τό μέσον τοῦ θανάτου σέ πηγή δροσισμοῦ, ὅπως παλαιότερα συνέβη στούς τρεῖς Παῖδες στό καμίνι τῆς Βαβυλώνας, φανερώνοντας ὅτι ὁ ἐν Χριστῷ ἄνθρωπος ὑπερβαίνει τή φθορά τῶν φυσικῶν νόμων.

Τό κορυφαῖο ἐπίσης θαῦμα τῆς ἰάσεως τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ διώκτη της, τοῦ αὐτοκράτορα Ἀντωνίνου, φέρει βαθύ θεολογικό συμβολισμό. Ὁ Ἀντωνίνος, ἀμφιβάλλοντας ἄν τό λάδι ἦταν καυτό, ζήτησε ἀπό τήν Ἁγία νά τοῦ ρίξει λίγο ἐπάνω του, μέ ἀποτέλεσμα νά τυφλωθεῖ ἀμέσως. Ἡ τύφλωσή του ἦταν ἡ ἐξωτερική ἀποτύπωση τῆς πνευματικῆς του κατάστασης, τῆς ἀδυναμίας του, δηλαδή, νά ἀντιληφθεῖ τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος μέ τήν Ἄκτιστη Χάρη Του προστατεύει τά παιδιά Του. Θεραπεύοντας τά σωματικά μάτια τοῦ διώκτη της, ἡ Ἁγία Παρασκευή λειτούργησε ὡς πνευματικός χειραγωγός, ἀνοίγοντας τούς ὀφθαλμούς τῆς ψυχῆς του στήν ἀλήθεια τοῦ Ἑνός Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Πανηγυρίζοντας σήμερα τήν μνήμη τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, καλούμαστε νά προσέξουμε τίς κοσμικές ἐκεῖνες συνήθειες πού συνεργοῦν στήν πνευματική μας τύφλωση καί συντελοῦν στό σκοτασμό τῆς ψυχῆς, μέ ἀποτέλεσμα νά μήν μπορούμε νά δοῦμε τόν Θεό παρόντα στήν καθημερινότητά μας. Ὅπως τότε οἱ μαθητές ἔβλεπαν μόνο τήν ἐρημιά καί τήν ἔλλειψη τῶν ἄρτων, πού δέν θά ἐπαρκοῦσαν γιά ὅλους, ἔτσι κι ἐμεῖς σήμερα, ἐπειδή στερούμαστε πνευματικῆς ὁράσεως, βλέπουμε λανθασμένα τη ζωή μας ὡς ἕνα ἀδιέξοδο πεδίο κρίσεων, φόβου καί μοναξιᾶς καί τό χειρότερο εἶναι ὅτι δυσπιστοῦμε καί δέν ἀφήνουμε περιθώρια στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ.

Ἡ λύση, ὅμως, δέν βρίσκεται στήν ἐγωιστική ἀπομόνωση, ἀλλά στήν ἀφιέρωσή μας στόν Χριστό. Ὅταν ἐμπιστευόμαστε τό «λίγο» τῆς ὕπαρξής μας στά χέρια Του, ἐκεῖνο καθίσταται ἱκανό νά χορτάσει τίς βαθύτερες ἀνάγκες μας.

Πάνω σέ κάθε Ἁγία Τράπεζα τελεῖται συνεχῶς τό ἴδιο μεγάλο θαῦμα, ὅπου ὁ Χριστός λαμβάνει τό ἐλάχιστο τῆς δικῆς μας προσφορᾶς, τόν ἄρτο καί τό κρασία, τά εὐλογεῖ καί μᾶς τά ἀντιπροσφέρει ὡς τό Σῶμα του και τό Αἷμα Του, τό φάρμακο τῆς Ἀθανασίας, δηλαδή τήν ἴδια τή Ζωή. Γι’ αὐτό καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὀ Χρυσόστομος ἐφιστᾶ τήν προσοχή μας λέγοντας: «Μάταια τελεῖται καθημερινά ἡ Θεία Λειτουργία ἄν δέν συμμετέχουμε κοινωνώντας.» Κι ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ συχνή Θεία Κοινωνία εἶναι τό ἰσχυρότερο ὅπλο μας κατά τῆς φθορᾶς.

Ὡστόσο, ἡ συχνή προσέλευση ἀπαιτεί καί τήν ἀνάλογη πνευματική προετοιμασία. Δέν προσερχόμαστε μέ ἀπερίσκεπτη ἐλαφρότητα, ἀλλά ἔχοντας καθαρή τη συνείδηση καί τήν καρδιά μας μέσῳ τοῦ καθαρτικοῦ λουτροῦ τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως.

Ἂς παρακαλέσουμε, λοιπόν, τήν Ἁγία Παρασκευή νά πρεσβεύει ἀδιαλείπτως γιά ὅλους μας. Νά θεραπεύονται οἱ σωματικές μας ἀσθένειες, ἀλλά κυρίως νά καθαίρονται οἱ ὀφθαλμοί τῆς καρδιᾶς μας, ὥστε μέ καθαρή τη συνείδηση, μέ πόθο, φόβο Θεοῦ, πίστη καί ἀγάπη νά κοινωνοῦμε συχνά τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, γευόμενοι ἀπό τώρα τήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Ἀμήν.

Ἑορτὴ τῆς Ἁγίας Μαρκέλλης καὶ 31η ἐπέτειος τῆς εἰς Ἐπίσκοπον Χειροτονίας τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Εὐσεβίου

Ἐπὶ τῇ μνήμῃ τῆς Ἁγίας Ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Μαρκέλλης τῆς Χιοπολίτιδος πανηγύρισε σήμερα τὸ ὁμώνυμο Ἱερὸ Παρεκκλήσιο τῆς πόλεως Σάμου. Τὴ Θεία Λειτουργία τέλεσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Εὐσέβιος ὅπου καί κήρυξε τόν θ. λόγο, συμπαραστατούμενος ἀπὸ κληρικοὺς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας καὶ παρουσία πλήθους πιστῶν.

Ἡ 22α Ἰουλίου ἀποτελεῖ ξεχωριστὴ ἡμέρα γιὰ τὴν τοπικὴ μας Ἐκκλησία, διότι τό ἔτος 1995 ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας χειροτονήθηκε εἰς Ἐπίσκοπον στὸν Ἱερὸ Καθεδρικὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Τριάδος Πειραιῶς, ἀπὸ τὸν μακαριστὸ Γέροντά του, Μητροπολίτη Πειραιῶς Καλλίνικο. Ἐφέτος συμπληρώνονται τριάντα ἕνα (31) χρόνια ἀπὸ τὴν εὐλογημένη ἐκείνη ἡμέρα.

Ἡ ἀκριτική Ἱερὰ Μητρόπολίς μας δοξάζει τὸν Πανάγαθο Θεὸ γιὰ τὴν εὐλογημένη καὶ καρποφόρο Ἀρχιερατικὴ διακονία τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας καὶ εὐχόμαστε ὁ Κύριος, διὰ πρεσβειῶν τῆς Ἁγίας Μαρκέλλης, νὰ μᾶς τὸν χαρίζει ὑγιῆ, μακροημερεύοντα καὶ ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς Ἀληθείας, εἰς ἔτη πολλὰ καὶ εὐλογημένα.