Κυριακή 7 Ἰουνίου 2026 - † Τῶν Ἁγίων Πάντων

«Ὁ καθρέπτης τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας»

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Ἡ σημερινή, πρώτη Κυριακή μετά τήν Πεντηκοστή, εἶναι ἀφιερωμένη σέ ὅλους τούς Ἁγίους, γνωστούς καί ἀγνώστους. Ἀρχικῶς ὁ ἑορτασμός ἀφοροῦσε σέ ὅλους τούς Mάρτυρες, ἀλλά προϊόντος τοῦ χρόνου συμπεριέλαβε καὶ ὅλους τούς Ἁγίους, διότι ὅλοι οἱ Ἅγιοι μέ τήν ζωή, τήν διδασκαλία ἤ τό μαρτύριο τους δόξασαν τόν Θεό. Ἐπίσης σήμερα ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ ὅλους ἐκείνους τούς ἀφανεῖς Ἁγίους, τῶν ὁποίων οὔτε τά ὀνόματα γνωρίζουμε, οὔτε ἔχουμε στοιχεῖα γιά τήν ζωή τους, ἀλλ’ ὅμως κι ἐκεῖνοι ἀγωνίσθηκαν καί ἄθλησαν «διά τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί διά τήν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Ἀποκ. α΄9). Γιά τόν λόγο αὐτό σήμερα ἑορτάζουν καί ὅλοι ἐκεῖνοι, πού φέρουν ὀνόματα, πού δέν ἔχουν κάποιον γνωστό ἑορταζόμενο Ἅγιο.

Ἡ σημερινή ἑορτὴ ἔρχεται ἀμέσως μετά τήν Πεντηκοστή, διότι ἡ ἀνάδειξη τῶν Ἁγίων σηματοδοτεῖ τήν πνευματική καρποφορία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στοὺς αἰῶνες. Οἱ Ἅγιοι κάθε ἐποχῆς φανερώνουν τόν τρόπο, μέ τόν ὁποῖο τό Ἅγιο Πνεῦμα διά τῶν ἱερῶν Μυστηρίων συγκροτεῖ τήν Ἐκκλησία, ὡς τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι αὐτοὶ ποὺ καθιστοῦν ὀφθαλμοφανῆ τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ, πάνω στόν κόσμο καί ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους. Αὐτοί ποὺ εὐεργετικὰ παρατείνουν μὲ τήν ἄσκηση ἤ τό μαρτύριό τους τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ μέσα στήν ἱστορία.

Ἄς θυμηθοῦμε τήν προφητεία τοῦ Ἠσαΐα, πού διαβάζεται στίς μνῆμες τῶν μαρτύρων (βλ. Ἠσ. ΜΓ 10-14). Σέ αὐτήν ξεκάθαρα ἐπισημαίνεται, ὅτι ὁ Θεός δίδει τήν μαρτυρία του μέσα ἀπό τούς Ἁγίους Μάρτυρες κι ἐκεῖνοι μέ τή σειρά τους καθιστοῦν ζῶσα τήν παρουσία Του ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος στήν Ἀποκάλυψη περιγράφει μέ γλαφυρότητα τό πλῆθος τῶν ψυχῶν τῶν Μαρτύρων, πού βρίσκονται κάτω ἀπό τό οὐράνιο θυσιαστήριο καί περιμένουν τήν δικαίωσή τους, γιά τήν μαρτυρία πού ἔδωσαν, ὁμολογώντας μέ τήν θυσία τους τήν πίστη τους στόν Χριστό. (βλ. Ἀποκ. ς΄ 9-10)

Ἡ σημερινή ἑορτή τῶν ἁγίων Πάντων εἶναι ἐκ τῶν πλέον ἀγαπημένων ἑορτῶν τῶν προγόνων μας, πού διακρίνονταν γιά τήν πηγαῖα καί ἀσύγκριτη εὐλάβειά τους, ὅπως μποροῦμε νά καταλάβουμε, τόσο ἀπό τίς ὡραῖες εἰκόνες τῶν ἁγίων Πάντων, πού ἱστοροῦσαν καί ἀφιέρωναν στούς Ναούς καί τά Μοναστήρια μας, ὅσο καί ἀπό τά πολλά Παρεκκλήσια, πού ἀνήγειραν πρός τιμήν τους. Καί τοῦτο γιά νά ἔχουν ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί πρότυπα τούς Ἁγίους μας καί νά μποροῦν νά παραδειγματίζονται ἀπό τή ζωή τους. Εἶναι πολύ σημαντικό νά γνωρίζουμε τόν βίο καί τήν πολιτεία τῶν Ἁγίων μας. Πῶς ἔζησαν, πώς πολιτεύθηκαν, πώς ἀντιμετώπισαν τούς διάφορους πειρασμούς, πώς ἄντεξαν τούς εὐτελισμούς καί τίς ταπεινώσεις γιά τήν ἀγάπη καί τήν δόξα τοῦ Χριστοῦ, πώς ἔφτασαν στό μαρτύριο, πώς ἄντεξαν ἕως τέλους, πώς ἀνταπεξῆλθαν στήν ἄσκηση τῆς νηστείας καί τῆς προσευχῆς, πώς πραγμάτωσαν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ στή ζωή τους, πώς ἀνταποκρίθηκαν στίς ἀπαιτήσεις τῆς ἐποχῆς πού ἔζησαν, μέ ποιές προϋποθέσεις ἔλαβαν καί διατήρησαν τήν χάρη τοῦ Θεοῦ  καί τόσα ἄλλα ἀκόμη διδάγματα, ἀπαραίτητα γιά τήν καλλιέργεια καί τήν αὔξηση τῶν ἀρετῶν ἀπό ἐμᾶς.

Σέ αὐτή τήν διδασκαλία καί τόν παραδειγματισμό μας ἀποσκοπεῖ καί ἡ εὐλογημένη συνήθεια, νά δίδονται τά ὀνόματα τῶν Ἁγίων στούς πιστούς. Διότι εἶναι πολύ ὠφέλιμο γιά τόν Ὀρθόδοξο Χριστιανό νά ἔχει ἕνα πρότυπο στή ζωή του γιά νά ἀγωνίζεται στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ καί παράλληλα νά ἔχει καί τόν προσωπικό του Ἅγιο, νά τόν προστατεύει καί νά δέεται στόν Κύριο ὑπέρ  αὐτοῦ. Ἔχουμε ἄραγε ἀναλογισθεῖ ποτέ, αὐτήν τήν μεγάλη ἀλήθεια; Ἔχουμε ἀντιληφθεῖ πόση χάρη ἔχουμε νά ἀξιοποιήσουμε, ὅταν μαζί μέ τόν φύλακα Ἄγγελό μας ἔχουμε καί τήν προστασία τοῦ Ἁγίου τοῦ ὁποίου φέρουμε τό ὄνομα; Ἔχουμε σκεφθεῖ ποτέ, πόσο σπουδαῖο πράγμα εἶναι γιά μία οἰκογένεια, νά ἔχει τόσους Προστάτες Ἁγίους, ὅσα καί τά μέλη της; Καί τό κυριώτερο εἶναι νά ἀναρωτηθοῦμε, ἐάν καί κατά πόσον γνωρίζουμε τούς Ἁγίους μας κι ἄν τούς τιμᾶμε, ὅπως ἁρμόζει; Καί δέν ἐννοοῦμε μόνο ἄν ἐκκλησιαζόμαστε στήν μνήμη τῶν Ἁγίων μας ἤ ἄν φέρνουμε πρόσφορο καί ἄρτο, συνήθειες εὐλογημένες, πού ἐκλείπουν σιγά-σιγά. Δυστυχῶς στή σύγχρονη ἐποχή ἔχουμε ἐλλιπῆ ἐκκλησιαστική παιδεία καί τοῦτο εἶναι αἰτία γιά πολλές ἀπό τίς δυσκολίες πού ἀντιμετωπίζουμε καί ὡς πρόσωπα καί κοινωνία καί ὡς Ἔθνος. Διότι οὔτε τίς μνῆμες τῶν Ἁγίων μας τιμᾶμε, ὅπως πρέπει, οὔτε τό ἤθος τους γνωρίζουμε γιά νά τούς μιμηθοῦμε. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος μᾶς λέει: «Ἄν πραγματικά θέλεις νά τιμήσεις τόν Ἅγιο, τότε νά μιμηθεῖς τή ζωή του». Μόνον ἔτσι ὠφελούμαστε πραγματικά

Οἱ σήμερα ἑορταζόμενοι Ἅγιοι Πάντες ἀποτελοῦν τά ἐγγυημένα πρότυπα τῆς ζωῆς μας, διότι μᾶς ξεναγοῦν στήν ἀληθινή ζωή, πού βασίζεται καί ἀξιοποιεῖ τίς ἀνεξάντλητες καί σωστικές δυνάμεις τῆς ὀρθόδοξης λατρείας καί πνευματικότητας.

Μέσα ἀπό τό βίο καί τήν πολιτεία τῶν Ἁγίων μας βλέπουμε τόν πόθο  τους γιά τήν προσευχή, τήν χαρά τους νά νηστεύσουν καί νά ζήσουν σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τήν ἀνάγκη τους νά λειτουργηθοῦν καί νά κοινωνήσουν, ζῶντας ἐν ἀναμονῇ μεταξύ τῆς προηγούμενης καί τῆς ἑπόμενης συχνῆς θείας Κοινωνίας τους. Διαβάζουμε γιά τήν ἀγάπη τους στήν μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν πατερικῶν, ἀσκητικῶν καί νηπτικῶν κειμένων, τά ὁποῖα πολλές φορές προμηθεύονταν μέ πολλούς κόπους καί θυσίες γιά τήν ὠφέλειά τους. Μαθαίνουμε γιά τή διάθεσή τους, ἄλλοι νά ἀπομονωθοῦν γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ζῶντας ἀσκητικά καί ἄλλοι νά δίδουν τήν μαρτυρία τους μέσα στόν κόσμο, στήν οἰκογένεια, τήν ἐργασία, τόν στρατό καί τήν κοινωνία γενικώτερα, κηρύττοντας μέ τή ζωή τους τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ καί ὁμολογώντας τήν πίστη τους στόν Ἀναστάντα Κύριο. Καί τό σπουδαιότερο εἶναι πώς ὅλοι μέ τόν τρόπο τους ὁ καθένας ἀντάλλαξαν τήν ἐφήμερη ζωή πάνω στή γῆ μέ τήν αἰώνια μακαριότητα τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Ἡ Ἐκκλησία μας ὡς Σῶμα τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι μουσειακό ἔκθεμα, ὅπως τήν ἀντιμετωπίζουν κάποιοι. Εἶναι κοινωνία Ἁγίων, δηλαδή σχέση μέ τόν κατ’ ἐξοχήν καί στήν ἀπόλυτη ἔννοια Ἅγιο, πού εἶναι ὁ Θεός. Ἡ Ἁγιότητα εἶναι ὁ σκοπός τῆς ζωῆς μας.  Ὅμως δέν ἐπιτυγχάνεται μέ τίς ἐπιταγές τοῦ κόσμου, ὅπως τίς θεωρεῖ ἡ σύγχρονη κοινωνία μας. Σ’ ἐμᾶς ὁ Θεός χαρίζει τήν Ἁγιότητα ὡς δωρεά. Ἡ ἁγιότητα λοιπόν ἑνός ἑκάστου πηγάζει ἀπό τήν σχέση του μέ τόν Θεό. Ὅλοι οἱ Ἅγιοι διεφύλαξαν τήν σχέση μέ τόν Θεό, ὡς τόν πολύτιμο θησαυρό τῆς ζωῆς τους. Δέν ἔβαλαν τίποτε πάνω ἀπό τόν Θεό στή ζωή τους. Καί ὅ,τι ἐρχόταν σέ ἀντίθεση μέ αὐτήν τήν σχέση, τό ἀπέρριπταν, γιά νά μήν χάσουν τήν κοινωνία μέ τόν Θεό, ἀκόμη κι ὅταν  τούς ἀπειλοῦσαν ἤ τούς ἔταζαν πλούτη καί ἀξιώματα.

Δυστυχῶς ἐμεῖς μάθαμε νά ἀξιολογοῦμε τή ζωή μας πιό πολύ μέ τά κριτήρια τοῦ κόσμου, παρά μέ τά κριτήρια τοῦ Θεοῦ. Πόσοι ἀλήθεια λένε: «Τί θά πεῖ ὁ κόσμος;» Πότε ὅμως ἀναρωτήθηκε κάποιος: «Τί λέει ὁ Θεός;» Ἀκόμη κι αὐτή τήν σχέση μας μέ τόν Θεό μέσα ἀπό τή λατρευτική ζωή τῆς Ἐκκλησίας, πολλές φορές, τήν «κόβουμε καί τήν ράβουμε στά μέτρα μας», κατά τήν λαϊκή ἔκφραση.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης, λέει: «Μήν πτοεῖσαι ἀπό τό τί λένε οἱ ἄνθρωποι γιά σένα, αὐτός εἶναι διαβολικός φόβος. Συλλογίσου τί ὁ Θεός λέει γιά σένα, τί οἱ Ἄγγελοι καί οἱ Ἅγιοι λένε γιά σένα» Γι’αὐτό μᾶς χρειάζεται νά ἐντρυφήσουμε στή ζωή καί τήν πολιτεία τῶν Ἁγίων καί νά βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα γιά τήν δική μας διαγωγή.

Ὁ σύγχρονος Ὅσιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής καί Σπηλαιώτης ἔλεγε: «Οἱ Ἅγιοι εἶναι ἕνα καθρέφτης γιά νά βλέπουμε τίς ἐλλείψεις καί τίς ἀδυναμίες μας καί νά ἀγωνιζόμαστε στό δρόμο τῆς ἀρετῆς».  

Ἄς μάθουμε ἀπό τούς Ἁγίους Πάντες νά ἀρέσουμε στόν Χριστό, μέ ὁποιοδήποτε τίμημα, ἀδιαφορώντας γιά τίς «προσφορές» ἤ τίς ἀπειλές τοῦ κόσμου, ποθώντας μιά θέση, ἐκεῖ κάτω ἀπό τό θυσιαστήριο τοῦ Οὐρανοῦ μαζί μέ ὅλους ἐκείνους, πού ἔδωσαν τήν μαρτυρία τους γιά τόν Χριστό, πού, ἄν καί μᾶς πρόλαβαν, μᾶς περιμένουν. (βλ. Ἑβρ. ια΄ 40) Ἀμήν.

Ἡ Ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Σάμου

Μὲ ἐκκλησιαστικὴ λαμπρότητα καὶ πνευματικὴ κατάνυξη ἐορτάσθηκε στὴν Ἱερὰ Μητρόπολή μας ἡ μεγάλη Δεσποτικὴ Ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς, ἡ γενέθλια ἡμέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, καθὼς καὶ ἡ ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Τὴν Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς, 31 Μαΐου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας Σάμου καὶ Ἰκαρίας κ.κ. Εὐσέβιος χοροστάτησε στὸν Ὄρθρο, τέλεσε τὴ Θεία Λειτουργία, κήρυξε τὸν θεῖο λόγο καὶ προέστη τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Γονυκλισίας στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ζωοδόχου Πηγῆς.

Τὸ ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας χοροστάτησε στὸν Πανηγυρικὸ Ἑσπερινὸ στὴν πανηγυρίζουσα Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Τριάδος Μυτιληνιῶν Σάμου, ὅπου καὶ μίλησε καταλλήλως πρὸς τοὺς πιστούς. Ἡ ἀκολουθία τελέσθηκε ὑπαίθρια, στὸ προαύλιο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, καθὼς τὸ Καθολικὸ παραμένει κλειστὸ καὶ πληγωμένο ἀπὸ τὸν καταστρεπτικὸ σεισμὸ τοῦ 2020.

Τὴ Δευτέρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, 1 Ἰουνίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στὸν Ὄρθρο καὶ τέλεσε τὴ Θεία Λειτουργία στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος Βαλεοντάδων (Αηδόνια), προεξάρχοντας καὶ τῆς λιτανεύσεως τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος. Κατὰ τὸ κήρυγμά του ἀναφέρθηκε στὸ σωτηριολογικὸ ἔργο τοῦ Παναγίου Πνεύματος μέσα στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Τὸ ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας χοροστάτησε στὸν Πανηγυρικὸ Ἑσπερινὸ καὶ προέστη τῆς λιτανεύσεως τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τῆς Ἁγίας Τριάδος στὸν λόφο τοῦ Παλαιοῦ Καρλοβάσου, στὸν ὁμώνυμο Ἱερὸ Ναό, ποὺ ἀποτελεῖ σύμβολο τῆς πόλεως τῶν Καρλοβασίων, ἀναπέμφθηκε σχετική Δέηση καί ἐκφώνησε σύντομη ὁμιλία.

Σὲ ὅλες τὶς λατρευτικὲς συνάξεις παρέστησαν οἱ τοπικὲς ἀρχές, κληρικοὶ καὶ πλῆθος εὐσεβῶν χριστιανῶν.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἐπετειακὴ Ἐκδήλωση Μνήμης γιὰ τὴν Ἄλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως

Μὲ ἐπιτυχία πραγματοποιήθηκε τὸ Σάββατο 30 Μαΐου 2026, στὴν αἴθουσα ἐκδηλώσεων τοῦ Δήμου Ἀνατολικῆς Σάμου, ἡ ἐπετειακὴ ἐκδήλωση μνήμης ποὺ διοργάνωσε ἡ Ἱερὰ Μητρόπολίς μας γιὰ τὴν Ἄλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως (29 Μαΐου 1453).

Ἡ ἐκδήλωση πραγματοποιήθηκε παρουσία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Εὐσεβίου, κληρικῶν, ἀρχῶν τοῦ τόπου καὶ πλήθους πιστῶν.

Κύριος ὁμιλητής τῆς ἐκδηλώσεως, ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Σωτήριος Κοσμόπουλος, Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως μας.

Ἀπόδοση ὕμνων, θρήνων καὶ πατριωτικῶν ἀσμάτων ἀπέδωσε ἡ Βυζαντινὴ Χορωδία τῶν Ἱερέων ὑπό τήν διεύθυνση τοῦ Αἰδ. Πρωτοπρ. π. Χριστοδούλου Παξινοῦ.

Στὸ τέλος τῆς ἐκδηλώσεως, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ.κ. Εὐσέβιος τέλεσε ἐπιμνημόσυνη δέηση ὑπὲρ τοῦ τελευταίου Αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου Παλαιολόγου καὶ τῶν μαρτύρων τῆς Ἀλώσεως.

Εὐχαρίστησε ὅλους τούς συντελεστές τῆς ἐκδηλώσεως ἡ ὁποία καί ἐπεσφραγίσθη μέ τόν Ἐθνικό μας Ὕμνο.