Ε΄ Κυριακή Νηστειῶν - 29 Μαρτίου 202
«Ἡ Μετάληψη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων εἶναι ἡ πραγματική ἀνάμνηση τοῦ Χριστοῦ»
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα, ἀπό τό ἕνατο κεφάλαιο τῆς Πρός Ἑβραίους Ἐπιστολῆς, ἀκούσαμε τόν Ἀπόστολο Παῦλο, νά ἐξηγεῖ ὅτι ὁ Χριστός, ὡς Μέγας Ἀρχιερέας, σέ ἀντίθεση μέ τούς μέχρι τότε Ἀρχιερεῖς τοῦ Νόμου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, δέν χρησιμοποίησε αἷμα θυσιασθέντων ζώων, γιά τήν κάθαρση τῶν ἀνθρώπων ἀπό τήν ἁμαρτία, ἀλλά θυσιάσθηκε ὁ Ἴδιος πάνω στόν Σταυρό μιά γιά πάντα, ὥστε μέ τό τίμιο Αἷμα Του μᾶς λύτρωσε ἀπό τήν ἁμαρτία. Καί τοῦτο ὄχι προσωρινά, ἀλλά αἰώνια.
Ἀκόμη τονίζει, πώς μόνο τό Αἷμα τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ ἔχει τή δύναμη νά ἀφαιρεῖ ὅλων των εἰδῶν τίς ἁμαρτίες. Ὅπως ἀκριβῶς διαβεβαιώνει κι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος στήν Α΄ Καθολική ἐπιστολή του (α΄ 7), λέγοντας : «τὸ αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ ... καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας». Αὐτό ἐπαληθεύεται καί μέσα ἀπό τίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων (βλ. κ΄ 28), ὅπου ἐπισημαίνεται μέ ἔμφαση, ὅτι: «Ὁ Κύριος καί Θεός ἀπέκτησε τήν Ἐκκλησία μέ τό ἴδιο Του τό αἷμα».
Τό βράδυ τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, ὁ Ἴδιος ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ἐπισφράγισε ὅλη τη διδασκαλία καί τό ἐπί γῆς ἔργο Του, τελώντας τήν πρώτη θεία Λειτουργία πάνω στή γῆ. Προτύπωσε μέ ἀναίμακτο τρόπο καί μυστικά, τήν σταυρική Του θυσία, μέσα ἀπό τό κόψιμο τοῦ ἄρτου καί τήν ροή τοῦ οἴνου, καθώς πάνω στόν Τίμιο Σταυρό τό ἄχραντο Σῶμα Του κόπηκε ἀπό τά καρφιά καί τήν λόγχη καί τό τίμιο Αἷμα Του ἐκχύθηκε γιά τήν σωτηρία μας. Τό κεντρικό σημεῖο μάλιστα τῆς ἁγίας Ἀναφορᾶς τῆς θείας Λειτουργίας εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἐκφορά τῶν ἱδρυτικῶν λόγων τοῦ Κυρίου μας κατά τόν Μυστικό Δεῖπνο, μέ τά ὁποῖα συστήνεται τό ἱερό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ὅπως ἀκριβῶς διαζώζονται μέσα στήν Καινή Διαθήκη: «Λάβετε φάγετε τοῦτο μοῦ ἐστι τό Σῶμα, τό ὑπέρ ὑμῶν κλώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» καί «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, τοῦτο ἐστί τό Αἷμα μου, τό τῆς Καινῆς Διαθήκης, τό ὑπέρ ὑμῶν καί πολλῶν ἐκχυνόμενον, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».
Διαβάζοντας τήν σχετική περιγραφή στό 22ο κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Λουκᾶ, βλέπουμε ὅτι μεταξύ τῶν δύο αὐτῶν ἱδρυτικῶν λόγων τοῦ Κυρίου ὑπάρχει ἡ ἐντολή: «Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν», δηλαδή αὐτό νά κάνετε γιά νά μέ θυμᾶστε. Ἀντιλαμβανόμαστε λοιπόν ὅτι ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας, ἀφοῦ ἐπεσήμανε τήν ἀνάγκη τῆς θείας Κοινωνίας μέ τά ὅσα διασώζονται στό 6ο κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ἰωάννου, δίνει ἀκολούθως τήν ἐντολή σέ ἐμᾶς νά τελοῦμε τη θεία Λειτουργία γιά νά ἔχουμε τήν ἀνάμνησή Του. Μιά ἀνάμνηση ἡ ὁποία δέν θά εἶναι μιά ἀφηρημένη ἐνθύμιση ἤ σκέψη, ἀλλά ἡ πραγματική κοινωνία καί ἕνωση μέ τόν Χριστό. Αὐτή εἶναι καί ἡ βασική καί εἰδοποιός διαφορά τῆς Ἐκκλησίας ὡς Σώματος τοῦ Χριστοῦ, μέ τίς θρησκεῖες τοῦ κόσμου.
Ἡ ὀρθή ἑρμηνεία λοιπόν τῆς ἀνάμνησης τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ λειτουργική ἀνάμνηση, πού πραγματοποιεῖται μέσα ἀπό τη θεία Κοινωνία καί ὄχι ἡ ἀνάμνηση τοῦ θανάτου του, ὅπως διδάσκουν οἱ Χιλιαστές Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ. Τό γεγονός καί μόνον ὅτι αὐτή ἡ ἐντολή εἰπώθηκε μεταξύ τῶν ἱδρυτικῶν λόγων τοῦ Μυστηρίου «Λάβετε φάγετε…» καί «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες…» καί τό ὅτι τότε οἱ Μαθητές δέν γνώριζαν κάτι για τόν θάνατο τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά οὔτε εἶχαν σκεφθεῖ κάτι τέτοιο, ὅπως φαίνεται ἀπό τά γεγονότα καί τούς διαλόγους τους μέ τόν Χριστό, πρίν τά Πάθη καί μετά τήν Ἀνάστασή Του, ἀποδεικνύει τό μεγάλο λάθος τῶν Χιλιαστῶν.
Ἐφιστοῦμε λοιπόν τήν προσοχή ὅλων, διότι αὐτές τίς ἡμέρες οἱ Χιλιαστές Μάρτυρες τοῦ Ἱεχωβᾶ ἐτοιμάζονται ἑορτάσουν τήν ἐπέτειο τοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ.
Ἄς γνωρίζουμε, ὅτι οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ δέν εἶναι Χριστιανοί, ἀφοῦ δέν πιστεύουν ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός, Σωτῆρας καί Λυτρωτής, ἀναβιώνοντας τήν αἱρεση τοῦ Ἀρείου, τόν ὁποῖον μαζί μέ τήν διδασκαλία του καταδίκασε ἡ Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδος (325 μ.Χ.). Δυστυχῶς θεωροῦν ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἕνας ἁπλός ἄνθρωπος, ἕνα κτίσμα, ἕνα δημιούργημα τοῦ Θεοῦ. Κι ἐπειδή ἀρνοῦνται τήν Θεότητα τοῦ Χριστοῦ ὁμιλοῦν μόνο γιά τόν θάνατό Του καί δέν κάνουν καμμία ἀναφορά στήν Ἀνάστασή Του, ἀφοῦ δέν πιστεύουν ὅτι ὁ Χριστός ἀναστήθηκε.
Ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ὡς ἄνθρωπος πέθανε πάνω στόν Τίμιο Σταυρό, ὡς Θεός ὅμως δέν ἔπαθε κάτι. Ἡ δύναμη τῆς θεότητός Του ἀνέστησε τήν ἀνθρώπινη φύση του ἀπό τούς νεκρούς. Ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ πάνω στόν Σταυρό θά ἦταν ἕνα ἁπλό ἱστορικό γεγονός ἄν δέν ὑπῆρχε ἡ Ἀνάστασή Του. Διότι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ μεγάλη ἀπόδειξη τῆς Θεότητάς Του, καθώς κι ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐπισημαίνει μέ ἔμφαση στήν πρός Κορινθίους ἐπιστολή του: «Ἐάν ὁ Χριστός δέν ἔχει ἀναστηθεῖ, ἄρα εἶναι κενό (ἄδειο) τό κήρυγμά μας, κενή (ἄδεια) καί ἡ πίστη μας» (βλ. Α΄Κορ. ιε΄14).
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Ἡ ἐντολή τοῦ Χριστοῦ «Τοῦτο νά κάνετε γιά νά με θυμᾶστε» ἀφορᾶ στή θεία Λειτουργία καί μάλιστα στήν μετάληψη τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Γι’αὐτό ἡ Μία Ἁγία Καθολική καί Ἀποστολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, πιστή στήν ἐντολή, πού ἔδωσε ὁ Χριστός τό βράδυ τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, τελεῖ συνεχῶς τήν θεία Λειτουργία γιά νά ἔχει τήν θεϊκή Του ἀνάμνηση καί νά ἐπιτυγάνει τήν ἕνωση τῶν μελῶν Της μαζί Του.
Μέ τή θεία Λειτουργία, καταγγέλουμε τόν θάνατο τοῦ Χριστοῦ καί ὁμολογοῦμε τήν Ἀνάστασή Του. Ἀλλά δέν σταματοῦμε στήν ἀνάμνηση. Συμμετέχουμε στήν θεία Κοινωνία καί μεταλαμβάνουμε τοῦ τεθεωμένου καί ἀναληφθέντος στούς Οὐρανούς ἀχράντου Σώματος καί τιμίου Αἵματος τοῦ Χριστοῦ γιά νά ἐπιτύχουμε τήν κάθαρση ἀπό τήν ἁμαρτία, νά ἐπισφραγίσουμε τόν πνευματικό μας ἀγῶνα καί νά ἐφοδιασθοῦμε γιά τήν αἰώνια ζωή. Αὐτό σημαίνουν τά λόγια πού ἀκοῦμε ἀπό τόν Ἱερέα, ὅταν μεταλάβουμε: «Εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν τήν αἰώνιον».
Ἄς προσέξουμε, γιατί σέ ἐκείνους, πού ἀρνοῦνται τήν μέθεξη αὐτή, ἔστω κι ἄν εἶναι τίμιοι, ἐργατικοί καί φιλάνθρωποι, ὁ Κύριος δέν παρέχει λύτρωση. Ὁ λόγος Του εἶναι σαφής καί κατηγορηματικός, πώς δέν πρόκειται νά ζήσουμε, ἐάν δέν φᾶμε τήν σάρκα Του καί ἐάν δέν πιοῦμε τό αἷμα Του (Βλ. Ἰωάν. στ, 53). Καί γιά νά μήν νομίσει κάποιος, ὅτι εἶναι συμβολικό τό νόημα τῶν λόγων αὐτῶν ἀποσαφηνίζει παρακάτω, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός λέγοντας: «Εἶναι πράγματι τροφή ἡ σάρκα μου καί ποτό τό αἷμα μου. Αὐτός πού τρώει τήν σάρκα μου καί πίνει τό αἷμα μου μέσα σέ ἐμένα μένει και ἐγώ σ’αυτόν.» (Βλ. Ἰωάν. στ, 55-56).
Ἡ σήμερα ἑορταζομένη Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία, ἕνα πράγμα ποθοῦσε: Νά κοινωνήσει τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Ἄς ζηλέψουμε τόν πόθο της, κι ἄς μήν παρασυρόμαστε ἀπό τούς αἱρετικούς, ὅσο καλοί κι εὐγενεῖς κι ἄν εἶναι, διότι θέτουμε ἐν ἀμφιβόλῳ τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας, γιά τήν ὁποία ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός θυσιάστηκε πάνω στόν Τίμιο Σταυρό καί μᾶς ἄφησε ὡς θησαυρό ἀτίμητο τό Σῶμα Του καί τό Αἷμα Του, ὥστε νά ὑπάρχουμε ἑνωμένοι μαζί Του καί νά ζοῦμε αἰωνίως. Ἀμήν.