Κυριακή 24η Μαΐου 2026 - Στ΄ ἀπό τοῦ Πάσχα (Ἰω. θ΄ 1-38)

«ΧΡΙΣΤΟΣ: Ὁ μόνος Ἀληθινός Θεός, Σωτῆρας και Λυτρωτής»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἡ σημερινή Κυριακή, μεταξύ τῆς μεγάλης δεσποτικῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναλήψεως καί τῆς Πεντηκοστῆς εἶναι ἀφιερωμένη στούς 318 Ἁγίους Πατέρες, πού συγκρότησαν τήν Α΄Οικουμενική Σύνοδο, ἡ ὁποία συγκλήθηκε στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας τό 325 μ.Χ., μέ κύριο ἔργο τήν καταδίκη τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρείου. Ἐπιγραμματικά νά ὑπενθυμίσουμε ὅτι ὁ Ἄρειος δίδασκε, πώς ὁ Χριστός δέν εἶναι Θεός, ἀλλά ἕνα ἁπλός ἄνθρωπος, ἕνα κτίσμα τοῦ Θεοῦ, ὅπως ὅλοι ἐμεῖς, θεωρία, πού δυστυχῶς μέχρι σήμερα διατηροῦν καί διδάσκουν οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ.

Ὅπως ὅμως συνάγεται ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, Παλαιά καί Καινή Διαθήκη καί ὅπως ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως, τό πρῶτο μέρος τοῦ ὁποίου συνέθεσε ἡ Α΄Οἰκουμενική Σύνοδος, ὁ Χριστός εἶναι ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, «Θεός ἀληθινός ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ», ὁ Ὁποῖος ἐν χρόνῳ ἔγινε καί ἄνθρωπος γιά τη σωτηρία μας.

Ὅμως καί τό περιεχόμενο τῆς παρελθούσης ἑορτῆς τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου ἀποδεικνύει περίτρανα αὐτήν τήν μόνη καί μεγάλη ἀλήθεια τῆς πίστεώς μας γιά τη σωτηρία μας.

Ὅπως περιγράφει λεπτομερῶς ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς ἀρχικῶς στό Εὐαγγέλιο, ἀλλά καί ἀκολούθως στις Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, ὁ Χριστός ὡς ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν ἀναλήφθηκε μέ δόξα στόν οὐρανό μπροστά στά ἔκπληκτα μάτια τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι καί ἔλαβαν τήν διαβεβαίωση ἀπό τούς δύο παρισταμένους Ἀγγέλους, ὅτι μέ τόν ἴδιο τρόπο θά ἔλθει καί  κατά τήν Δευτέρα Παρουσία Του: « Ὁ Κύριος ὁδήγησε τότε ἔξω τοὺς Μαθητές, μέχρι κοντὰ στὴ Βηθανία καὶ ἀφοῦ σήκωσε τὰ χέρια του, τοὺς εὐλόγησε. Καὶ συνέβηκε, ἐνῷ αὐτός τους εὐλογοῦσε, νὰ διαχωριστεῖ ἀπὸ αὐτοὺς καὶ φερόταν πάνω στὸν οὐρανό. Καὶ αὐτοὶ τὸν προσκύνησαν καὶ ἐπέστρεψαν στὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ χαρὰ μεγάλη καὶ ἦταν διαπαντὸς μέσα στὸ ναό, εὐλογῶντας τὸ Θεό.» (Λουκ. κδ΄ 50-53)

«...Καὶ καθὼς ἀτένιζαν συνεχῶς στὸν οὐρανό, ἐνῷ αὐτὸς πορευόταν, τότε ἰδού, δύο ἄντρες εἶχαν σταθεῖ κοντά τους μὲ ἐνδύματα λευκά, οἱ ὁποῖοι καὶ τοὺς εἶπαν: "Ἄντρες Γαλιλαῖοι, τί ἔχετε σταθεῖ βλέποντας μέσα στὸν οὐρανό; Αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς, ποὺ ἀναλήφθηκε ἀπὸ ἐσᾶς στὸν οὐρανό, ἔτσι θὰ ἔρθει, μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ποὺ τὸν εἴδατε νὰ πορεύεται στὸν οὐρανὸ» (Πράξ. α' 8-11)

Τό σημαντικό ὅμως εἶναι ὅτι ἡ θεία Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου εἶχε προφητευθεῖ ὡς γεγονός καί στήν Παλαιά Διαθήκη, μέσα ἀπό διάφορες ἀναφορές, πού ἀποδεικνύουν, ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός, ὁ Θεάνθρωπος Σωτῆρας καί Λυτρωτής.

Μία ἀπό τίς πιό εὔγλωττες Προφητεῖες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης γιά τήν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου μας στούς Οὐρανούς εἶναι αὐτή τοῦ Προφήτη Ἠσαΐα ἀπό τό 63ο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου του, ὅπου ἀναφέρει:

 «Ποιός εἶναι αὐτός ποῦ ἔρχεται ἀπό τήν Ἐδώμ, μέ ἱμάτια ἐρυθρά ἀπό τήν Βοσώρ; Ποιός εἶναι αὐτός ὁ τόσο πολύ ὡραῖος μέ στολή πολεμική, ὁ ὁποῖος βαδίζει βιαστικά καί μέ δύναμη;

Ἐγώ εἶμαι (ἀπαντᾶ ὁ Κύριος) ὁ Ὁποῖος κηρύττω τήν δικαιοσύνην καί δύναμαι νά ἀποδίδω αὐτήν στούς ἀδικουμένους καί νά τούς σώζω.

Γιατί εἶναι κόκκινα τα ἱμάτιά σου καί τά ἐνδύματά σου σάν ἐκείνου, ὁ ὁποῖος πατεῖ κόκκινα σταφύλια στό πατητήρι;»

Ὁ Προφήτης Ἠσαΐας ἀρχικῶς ἀναφέρεται στήν ἔκπληξη τῶν Ἀγγέλων οἱ ὁποῖοι βλέπουν τόν Δεσπότη Χριστό νά ἀνέρχεται στούς οὐρανούς καί ἀποροῦν, γιατί τά ἐνδύματά Του εἶναι κόκκινα. Ἀπό τή μιά μεριά δέν ἔχει ἀνέβει ξανά ἄνθρωπος στόν οὐρανό, ἀπό τήν ἄλλη δυσκολεύονται νά ἀναγνωρίσουν τήν θεία Ἐνανθρώπηση, ὡς τό ἀπ’αἰῶνος ἀπόκρυφο καί ἀγγέλοις ἄγνωστο μυστήριο, ὅπως λέει κι ὁ σχετικός ὕμνος.

 Ἡ λέξη «Ἐδώμ» ἑρμηνεύεται ὡς τά γήινα καί ἡ λέξη «Βοσόρ» σημαίνει τήν σάρκα, ἐνῶ μέ τό κόκκινο χρῶμα δηλώνεται τό βαμμένο μέ κόκκινο αἷμα ἱμάτιο τοῦ Χριστοῦ.  Αὐτή εἶναι καί ἡ ὀμορφιά ποῦ παρατηρεῖ ὁ Ἠσαΐας. Ἀφορᾶ στό ἔνδυμα, τό πορφυρωμένο ἀπό τό αἷμα ποῦ ἐκχύθηκε γιά τή σωτηρία μας, μέσα ἀπό τίς πληγές, πού Τοῦ προξένησαν τά τρυπήματα τῶν ἥλων (καρφιῶν) καί τῆς λόγχης.

Ἔτσι τό ἑρμηνεύει ἀπό τούς πρώτους καί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, λαμβάνοντας ἀφορμή ἀπό αὐτό τό χωρίο τοῦ Προφήτου Ἠσαΐου, λέγει πώς τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἔχει καλλωπισθεῖ ἀπό τό Πάθος καί ἔχει ἀποκτήσει ἀπό τήν Θεότητα τήν λαμπρότητα ἐκείνη ἀπό τήν ὁποία δέν ὑπάρχει τίποτε πιό ἐπιθυμητό καί πιό ὡραῖο. Μέ τά σημάδια τοῦ πάθους ἀνεβαίνει ὁ Κύριος στά οὐράνια, προσφέροντας στίς ἄνω Δυνάμεις ἕνα θαῦμα παράδοξο καί ἀσυνήθιστο ... στολή καί φόρεμα τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ ἀνθρωπότητα, ἐρύθημα (κόκκινο) εἶναι τό χρῶμα τοῦ παναγίου αἵματος, τό ὁποῖο ἔρρευσε ἀπό τήν ἄχραντη πλευρά καί ἀπό τά ἅγια Χέρια καί τά Πόδια Του. Ὁμόρφυνε δέ τό σῶμα τοῦ Κυρίου μέ τό πάθος καί μέ τό χρῶμα τοῦ παναγίου αἵματος καί κατ’ ἐπέκτασιν ὁμόρφυνε τό ἀνθρώπινο σώμα, ἡ ἀνθρώπινη φύση. Γι’ αὐτό καί ὁ Προφήτης Ἠσαΐας τό τονίζει μέ ἔμφαση : «ὡραῖος ἐν στολή» μέ τό ἔνδυμα δηλαδή τῆς ἀνθρώπινης φύσης. 

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Σέ κάθε θεία Λειτουργία μετά τήν μετάληψη τῶν πιστῶν, ὁ Ἱερουργός ἀποθέτει τό Ἅγιο Ποτήριο μέ τό περίσσευμα τῆς θείας Κοινωνίας πάνω στήν Ἁγία καί θυμιάζοντάς το, λέει τρεῖς φορὲς τὸν 6ο στίχο τοῦ 56ου Ψαλμοῦ: «Ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου». Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ὁμολογεῖ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, τὴν ὁποία ἀκολούθως καὶ θὰ παραστήσει συμβολικῶς μὲ τὴν ὕψωση τοῦ Ἁγίου Ποτηρίου ἐνώπιον τοῦ Λαοῦ, ἐκφωνῶντας: «Πάντοτε νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων».

Ὅπως ἀντιλαμβανόμαστε κι αὐτός ὁ ψαλμικός στίχος ἀποτελεῖ μιά ἀκόμη προφητεία γιά τήν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου. Λέγεται δέ συνοδεύοντας τήν ὕψωση τοῦ Ἁγίου Ποτηρίου ἐνώπιον τῶν πιστῶν πού μόλις πρός ὁλίγου μετέλαβαν τοῦ σώματος καί τοῦ αἵματος τοῦ Κυρίου καί οἱ ὁποῖοι ἀτενίζουν πρός τό ὑψωμένο Ἅγιο Ποτήριο, μέ τό ὁποῖο ὁ Ἱερουργός τούς εὐλογεῖ σταυροειδῶς, μέ τόν ἴδιο ἀκριβῶς τρόπο πού ἀτένιζαν ἔκπληκτοι οἱ Μαθητές, πρός τόν ἀναλαμβανόμενο στούς Οὐρανούς Κύριο, ἐνῶ Ἐκεῖνος τούς εὐλογοῦσε.

Ὅλα αὐτά δέν συνθέτουν ἁπλῶς τήν ἁρμονική σγκρότηση τῆς πίστης καί τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλά ἀποδεικνύουν μέ τρόπο πανηγυρικό, ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός, Σωτῆρας καί Λυτρωτής, ὁ μόνος ὁ Ὁποῖος προφητεύθηκε στήν Παλαιά Διαθήκη καί ὁ μόνος ὁ Ὁποῖος ἐπαλήθευσε μέχρι λεπτομερείας τίς Προφητεῖες, γιά τη σωτηρία μας. Ἀμήν.

Λήξη Κατηχητικῶν Συνάξεων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως μας

Μὲ πολλὴ χαρὰ, ζωντάνια καὶ συμμετοχὴ περισσότερων ἀπὸ 200 παιδιῶν πραγματοποιήθηκε τὸ Σάββατο 16 Μαΐου 2026 ἡ ἐορτὴ λήξεως τῶν Κατηχητικῶν Συνάξεων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως μας, στὶς κατασκηνωτικὲς ἐγκαταστάσεις τῆς “Παναγίας τοῦ Κότσικα”.

Μετά τήν μικρά δέηση στόν Ἱερό Ναό Ζωοδόχου Πηγῆς τῶν Κατασκηνώσεων, τὰ παιδιά τοῦ κατηχητικοῦ τῆς Ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ὄρμου Καρλοβάσου, παρουσίασαν πνευματικῆς ὡφέλειας πρόγραμμα.

Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὰ παιδιά, τοὺς κατηχητὲς καὶ τοὺς γονεῖς -τῶν ἐνοριῶν Ἁγίου Νικολάου, Ἁγίου Σπυρίδωνος, Ἁγίου Χαραλάμπους καί Ἁγίου Θεοδώρου πόλεως Σάμου, Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καί Μεταμορφώσεως Χριστοῦ Ἄνω Βαθέος, Γεν. Τιμ. Προδρόμου Ἁγίου Κωνσταντίνου, Συλ. Τιμ. Προδρόμου Ἀμπέλου καί Ἁγίου Νικολάου Ὄρμου Καρλοβάσου-, ἐξέφρασε τὴ χαρὰ καὶ τὴν πατρικὴ του ἀγάπη γιὰ τὴν παρουσία καὶ τήν συμμετοχὴ τῶν παιδιῶν στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, τονίζοντας τὴν σημασία τοῦ κατηχητικοῦ ἔργου στὴ σύγχρονη ἐποχή μας. Παράλληλα συνεχάρη τοὺς κατηχητὲς γιὰ τὴν διακονία τους καθ’ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς χρονιᾶς.

Στὸ τέλος τῆς ἐκδηλώσεως ὅλοι ἔλαβαν εὐλογία μικρό ἐπιστήθιο Σταυρό. Ἐπακολούθησαν δέ παιχνίδια καὶ στιγμὲς δημιουργικῆς ψυχαγωγίας στὸν πανέμορφο χώρο τῶν κατασκηνώσεων.

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολίς μας ἀνανέωσε τὸ κάλεσμα πρὸς ὅλα τὰ παιδιά Δημοτικῶν, Γυμνασίων καὶ Λυκείων νὰ συμμετάσχουν καὶ φέτος στὶς θερινὲς κατασκηνώσεις τῆς “Παναγίας τοῦ Κότσικα”, οἱ ὁποῖες θὰ πραγματοποιηθοῦν κατὰ τὸν μῆνα Ἰούλιο, σύμφωνα μὲ τὸ πρόγραμμα ποὺ σύντομα θὰ ἀνακοινωθεῖ.

Ἡ Πανήγυρις τοῦ Ἁγίου Μακαρίου στοὺς Μύλους

Μὲ ἐκκλησιαστικὴ λαμπρότητα καὶ μὲ τὴ συμμετοχὴ πλήθους πιστῶν ἑορτάσθηκε τὴν Παρασκευή 15 καὶ τὸ Σάββατο 16 Μαΐου ἡ μνήμη τῆς διελεύσεως τοῦ Ἁγίου Μακαρίου ἀπὸ τὴ νῆσο τῆς Σάμου, στὸ χωριὸ Μύλοι. Τό γεγονὸς αὐτό ἔχει ἀφήσει βαθιὰ ἀποτύπωμα ἀπό τοῦ 19ου αἰῶνος παρεκκλήσιο ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Ἁγίου Μακαρίου.

Τὴν Παρασκευή τελέσθηκε ὁ Μέγας Πανηγυρικὸς Ἑσπερινός, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Εὐσεβίου, πλαισιουμένου ἀπὸ κληρικοὺς τῆς περιοχῆς. Τόν θεῖο λόγο κήρυξε ὁ Ἱεροκήρυκας Πανοσ. Ἀρχιμ. π. Χριστόδουλος Σελλῆς.

Τὸ πρωὶ τοῦ Σαββάτου τελέσθηκαν ὁ Ὄρθρος καὶ ἡ Πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ.κ. Εὐσεβίου, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ὁμιλία του ἀναφέρθηκε στὴ διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Μακαρίου περί τῆς συχνῆς θείας Κοινωνίας.

Ἀκολούθησε ἡ καθιερωμένη λιτάνευση τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τοῦ Ἁγίου στὸ χωριό.