| 1. | Εν εκείναις ταις ημέραις πάλιν πολλού όχλου όντος και μη εχόντων τι φάγωσι, προσκαλεσάμενος ο Ιησούς τους μαθητάς αυτού λέγει αυτοίς· |
| 2. | σπλαγχνίζομαι επί τον όχλον, ότι ήδη ημέραι τρεις προσμένουσί μοι και ουκ έχουσι τι φάγωσι· |
| 3. | και εάν απολύσω αυτούς νήστεις εις οίκον αυτών, εκλυθήσονται εν τη οδώ· τινές γαρ αυτών από μακρόθεν ήκασι. |
| 4. | και απεκρίθησαν αυτώ οι μαθηταί αυτού· πόθεν τούτους δυνήσεται τις ώδε χορτάσαι άρτων επ΄ ερημίας; |
| 5. | και επηρώτα αυτούς· πόσους έχετε άρτους; οι δε είπον· επτά. |
| 6. | και παρήγγειλε τω όχλω αναπεσείν επί της γης· και λαβών τους επτά άρτους ευχαριστήσας έκλασε και εδίδου τοις μαθηταίς αυτού ίνα παρατιθώσι· και παρέθηκαν τω όχλω. |
| 7. | και είχον ιχθύδια ολίγα· και αυτά ευλογήσας είπε παρατιθέναι και αυτά. |
| 8. | έφαγον δε και εχορτάσθησαν, και ήραν περισσεύματα κλασμάτων επτά σπυρίδας. |
| 9. | ήσαν δε ως τετρακισχίλιοι· και απέλυσεν αυτούς. |
| 10. | Και εμβάς ευθύς εις το πλοίον μετά των μαθητών αυτού ήλθεν εις τα μέρη Δαλμανουθά. |
| 11. | Και εξήλθον οι Φαρισαίοι και ήρξαντο συζητείν αυτώ, ζητούντες παρ΄ αυτού σημείον από του ουρανού, πειράζοντες αυτόν. |
| 12. | και αναστενάξας τω πνεύματι αυτού λέγει· τι η γενεά αύτη σημείον επιζητεί; αμήν λέγω υμίν, ει δοθήσεται τη γενεά ταύτη σημείον. |
| 13. | και αφείς αυτούς εις το πλοίον απήλθε πάλιν. |
| 14. | Και επελάθοντο λαβείν άρτους, και ει μη ένα άρτον ουκ είχον μεθ΄ εαυτών εν τω πλοίω. |
| 15. | και διεστέλλετο αυτοίς λέγων· οράτε, βλέπετε από της ζύμης των Φαρισαίων και της ζύμης Ηρώδου. |
| 16. | και διελογίζοντο προς αλλήλους λέγοντες ότι άρτους ουκ έχομεν. |
| 17. | και γνους ο Ιησούς λέγει αυτοίς· τι διαλογίζεσθε ότι άρτους ουκ έχετε; ούπω νοείτε ουδέ συνίετε; έτι πεπωρωμένην έχετε την καρδίαν υμών; |
| 18. | οφθαλμούς έχοντες ου βλέπετε, και ώτα έχοντες ουκ ακούετε; και ου μνημονεύετε; |
| 19. | ότε τους πέντε άρτους έκλασα εις τους πεντακισχιλίους, και πόσους κοφίνους κλασμάτων πλήρεις ήρατε; λέγουσιν αυτώ· δώδεκα. |
| 20. | ότε δε τους επτά εις τους τετρακισχιλίους, πόσων σπυρίδων πληρώματα κλασμάτων ήρατε; οι δε είπον· επτά. |
| 21. | και έλεγεν αυτοίς· ούπω συνίετε; |
| 22. | Και έρχεται εις Βηθσαιδά. και φέρουσιν αυτώ τυφλόν και παρακαλούσιν αυτόν ίνα αυτού άψηται. |
| 23. | και επιλαβόμενος της χειρός του τυφλού εξήγαγεν αυτόν έξω της κώμης, και πτύσας εις τα όμματα αυτού, επιθείς τας χείρας αυτώ επηρώτα αυτόν ει τι βλέπει. |
| 24. | και αναβλέψας έλεγε· βλέπω τους ανθρώπους ως δένδρα περιπατούντας. |
| 25. | είτα πάλιν επέθηκε τας χείρας επί τους οφθαλμούς αυτού και εποίησεν αυτόν αναβλέψαι, και αποκατεστάθη, και ενέβλεψε τηλαυγώς άπαντας. |
| 26. | και απέστειλεν αυτόν εις τον οίκον αυτού λέγων· μηδέ εις την κώμην εισέλθης μηδέ είπης τινί εν τη κώμη. |
| 27. | Και εξήλθεν ο Ιησούς και οι μαθηταί αυτού εις τας κώμας Καισαρείας της Φιλίππου· και εν τη οδώ επηρώτα τους μαθητάς αυτού λέγων αυτοίς· τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι; |
| 28. | οι δε απεκρίθησαν· Ιωάννην τον βαπτιστήν, και άλλοι Ηλίαν, άλλοι δε ένα των προφητών. |
| 29. | και αυτός λέγει αυτοίς· υμείς δε τίνα με λέγετε είναι; αποκριθείς δε ο Πέτρος λέγει αυτώ· συ ει ο Χριστός. |
| 30. | και επετίμησεν αυτοίς ίνα μηδενί λέγωσι περί αυτού. |
| 31. | Και ήρξατο διδάσκειν αυτούς ότι δει τον υιόν του ανθρώπου πολλά παθείν, και αποδοκιμασθήναι από των πρεσβυτέρων και των αρχιερέων και των γραμματέων, και αποκτανθήναι, και μετά τρεις ημέρας αναστήναι· |
| 32. | και παρρησία τον λόγον ελάλει. και προσλαβόμενος αυτόν ο Πέτρος ήρξατο επιτιμάν αυτώ. |
| 33. | ο δε επιστραφείς και ιδών τους μαθητάς αυτού επετίμησε τω Πέτρω λέγων· ύπαγε οπίσω μου, σατανά· ότι ου φρονείς τα του Θεού, αλλά τα των ανθρώπων. |
| 34. | Και προσκαλεσάμενος τον όχλον συν τοις μαθηταίς αυτού είπεν αυτοίς· όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι. |
| 35. | ος γαρ αν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν· ος δ΄ αν απολέση την εαυτού ψυχήν ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος σώσει αυτήν. |
| 36. | τι γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήση τον κόσμον όλον, και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; |
| 37. | ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού; |
| 38. | ος γαρ εάν επαισχυνθή με και τους εμούς λόγους εν τη γενεά ταύτη τη μοιχαλίδι και αμαρτωλώ, και ο υιός του ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτόν όταν έλθη εν τη δόξη του πατρός αυτού μετά των αγγέλων των αγίων. |
