| 1. | Και εισήλθε πάλιν εις την συναγωγήν· και ην εκεί άνθρωπος εξηραμμένην έχων την χείρα. |
| 2. | και παρετηρουν αυτόν ει τοις σάββασι θεραπεύσει αυτόν, ίνα κατηγορήσωσιν αυτού. |
| 3. | και λέγει τω ανθρώπω τω εξηραμμένην έχοντι την χείρα· έγειρε εις το μέσον. |
| 4. | και λέγει αυτοίς· έξεστι τοις σάββασιν αγαθοποιήσαι ή κακοποιήσαι; ψυχήν σώσαι ή αποκτείναι; οι δε εσιώπων. |
| 5. | και περιβλεψάμενος αυτούς μετ΄ οργής, συλλυπούμενος επί τη πωρώσει της καρδίας αυτών, λέγει τω ανθρώπω· έκτεινον την χείρά σου. και εξέτεινε, και αποκατεστάθη η χειρ αυτού υγιής ως η άλλη. |
| 6. | και εξελθόντες οι Φαρισαίοι ευθέως μετά των Ηρωδιανών συμβούλιον εποίουν κατ΄ αυτού, όπως αυτόν απολέσωσι. |
| 7. | Και ο Ιησούς ανεχώρησε μετά των μαθητών αυτού προς την θάλασσαν· και πολύ πλήθος από της Γαλιλαίας ηκολούθησαν αυτώ, |
| 8. | και από της Ιουδαίας και από Ιεροσολύμων και από της Ιδουμαίας και πέραν του Ιορδάνου και οι περί Τύρον και Σιδώνα, πλήθος πολύ, ακούσαντες όσα εποίει, ήλθον προς αυτόν. |
| 9. | και είπε τοις μαθηταίς αυτού ίνα πλοιάριον προσκαρτερή αυτώ δια τον όχλον, ίνα μη θλίβωσιν αυτόν· |
| 10. | πολλούς γαρ εθεράπευσεν ώστε επιπίπτειν αυτώ ίνα αυτού άψωνται όσοι είχον μάστιγας· |
| 11. | και τα πνεύματα τα ακάθαρτα, όταν αυτόν εθεώρουν, προσέπιπτον αυτώ και έκραζον λέγοντα ότι συ ει ο υιός του Θεού. |
| 12. | και πολλά επετίμα αυτοίς ίνα μη φανερόν αυτόν ποιήσωσι. |
| 13. | Και αναβαίνει εις το όρος, και προσκαλείται ους ήθελεν αυτός, και απήλθον προς αυτόν. |
| 14. | και εποίησε δώδεκα, ίνα ώσι μετ΄ αυτού και ίνα αποστέλλη αυτού κηρύσσειν |
| 15. | και έχειν εξουσίαν θεραπεύειν τας νόσους και εκβάλλειν τα δαιμόνια· |
| 16. | και επέθηκεν όνομα τω Σίμωνι Πέτρον, |
| 17. | και Ιάκωβον τον του Ζεβεδαίου και Ιωάννην τον αδελφόν του Ιακώβου· και επέθηκεν αυτοίς ονόματα Βοανεργές, ο εστίν υιοί βροντής· |
| 18. | και Ανδρέαν και Φίλιππον και Βαρθολομαίον και Ματθαίον και Θωμάν και Ιάκωβον τον του Αλφαίου και Θαδδαίον και Σίμωνα τον Κανανίτην |
| 19. | και Ιούδαν Ισκαριώτην, ος και παρέδωκεν αυτόν. |
| 20. | Και έρχονται εις οίκον· και συνέρχεται πάλιν όχλος,ώστε μη δύνασθαι αυτούς μηδέ άρτον φαγείν. |
| 21. | και ακούσαντες οι παρ΄ αυτού εξήλθον κρατήσαι αυτόν· έλεγον γαρ ότι εξέστη. |
| 22. | και οι γραμματείς οι από Ιεροσολύμων καταβάντες έλεγον ότι Βεελζεβούλ έχει, και ότι εν τω άρχοντι των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια |
| 23. | και προσκαλεσάμενος αυτούς εν παραβολαίς έλεγεν αυτοίς· πως δύναται σατανάς σατανάν εκβάλλειν; |
| 24. | και εάν βασιλεία εφ΄ εαυτήν μερισθή, ου δύναται σταθήναι η βασιλεία εκείνη· |
| 25. | και εάν οικία εφ΄ εαυτήν μερισθή, ου δύναται σταθήναι η οικία εκείνη. |
| 26. | και ει ο σατανάς ανέστη εφ΄ εαυτόν και μεμέρισται, ου δύναται σταθήναι, αλλά τέλος έχει. |
| 27. | ουδείς δύναται τα σκεύη του ισχυρού εισελθών εις την οικίαν αυτού διαρπάσαι, εάν μη πρώτον τον ισχυρόν δήση, και τότε την οικίαν αυτού διαρπάσει. |
| 28. | Αμήν λέγω υμίν ότι πάντα αφεθήσεται τοις υιοίς των ανθρώπων τα αμαρτήματα και αι βλασφημίαι όσας εάν βλασφημήσωσιν· |
| 29. | ος δ΄ αν βλασφημήση εις το Πνεύμα το Αγιον, ουκ έχει άφεσιν εις τον αιώνα, αλλ΄ ένοχος εστίν αιωνίου κρίσεως |
| 30. | ότι έλεγον, πνεύμα ακάθαρτον έχει. |
| 31. | έρχονται ουν η μήτηρ αυτού και οι αδελφοί αυτού, και έξω εστώτες απέστειλαν προς αυτόν φωνούντες αυτόν. |
| 32. | και εκάθητο περί αυτόν όχλος· είπον δε αυτώ· ιδού η μήτηρ σου και οι αδελφοί σου έξω ζητούσί σε. |
| 33. | και απεκρίθη αυτοίς λέγων· τις εστίν η μήτηρ μου ή οι αδελφοί μου; |
| 34. | και περιβλεψάμενος κύκλω τους περί αυτόν καθημένους λέγει· ίδε η μήτηρ μου και οι αδελφοί μου· |
| 35. | ος γαρ αν ποιήση το θέλημα του Θεού, ούτος αδελφός μου και αδελφή μου και μήτηρ εστί. |
