| 1. | Και εκείθεν αναστάς έρχεται εις τα όρια της Ιουδαίας δια του πέραν του Ιορδάνου, και συμπορεύονται πάλιν όχλοι προς αυτόν, και ως ειώθει, πάλιν εδίδασκεν αυτούς. |
| 2. | και προσελθόντες οι Φαρισαίοι επηρώτων αυτόν ει έξεστιν ανδρί γυναίκα απολύσαι, πειράζοντες αυτόν. |
| 3. | ο δε αποκριθείς είπεν αυτοίς· τι υμίν ενετείλατο Μωϋσής; |
| 4. | οι δε είπον· επέτρεψε Μωϋσής βιβλίον αποστασίου γράψαι και απολύσαι. |
| 5. | και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτοίς· προς την σκληροκαρδίαν υμών έγραψεν υμίν την εντολήν ταύτην· |
| 6. | από δε αρχής κτίσεως άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς ο Θεός· |
| 7. | ένεκεν τούτου καταλείψει άνθρωπος τον πατέρα αυτού και τη μητέρα και προσκοληθήσεται προς την γυναίκα αυτού και έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν. |
| 8. | ώστε ουκ έτι εισί δύο, αλλά μία σαρξ· |
| 9. | ο ουν ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μη χωριζέτω. |
| 10. | και εις την οικίαν πάλιν οι μαθηταί περί τούτου επηρώτων αυτόν, |
| 11. | και λέγει αυτοίς· ας αν απολύση την γυναίκα αυτού και γαμήση άλλην, μοιχάται επ΄ αυτήν· |
| 12. | και εάν γυνή απολύσασα τον άνδρα γαμηθή άλλω, μοιχάται. |
| 13. | Και προσέφερον αυτώ παιδία, ίνα αυτών άψηται· οι δε μαθηταί επετίμων τοις προσφέρουσιν. |
| 14. | ιδών δε ο Ιησούς ηγανάκτησε και είπεν αυτοίς· άφετε τα παιδία έρχεσθαι προς με, και μη κωλύετε αυτά· των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία του Θεού. |
| 15. | αμήν λέγω υμίν, ος εάν μη δέξηται την βασιλείαν του Θεού ως παιδίον, ου μη εισέλθη εις αυτήν. |
| 16. | και εναγκαλισάμενος αυτά κατηυλόγει τιθείς τας χείρας επ΄ αυτά. |
| 17. | Και εκπορευομένου αυτού εις οδόν προσδραμών εις και γονυπετήσας αυτόν επηρώτα αυτόν· διδάσκαλε αγαθέ, τι ποιήσω ίνα ζωήν αιώνιον κληρονομήσω; |
| 18. | ο δε Ιησούς είπεν αυτώ· τι με λέγεις αγαθόν; ουδείς αγαθός ειμή εις ο Θεός. |
| 19. | τας εντολάς οίδας· μη μοιχεύσης, μη φονεύσης, μη κλέψης, μη ψευδομαρτυρήσης, μη αποστερήσης, τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα. |
| 20. | ο δε αποκριθείς είπεν αυτώ· διδάσκαλε, ταύτα πάντα εφυλαξάμην εκ νεότητός μου. |
| 21. | ο δε Ιησούς εμβλέψας αυτώ ηγάπησεν αυτόν και είπεν αυτώ· εν σε υστερεί· ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε, όσα έχεις πώλησον και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι, άρας τον σταυρόν σου. |
| 22. | ο δε στυγνάσας επί τω λόγω απήλθε λυπούμενος· ην γαρ έχων κτήματα πολλά. |
| 23. | και περιβλεψάμενος ο Ιησούς λέγει τοις μαθηταίς αυτού· πως δυσκόλως οι τα χρήματα έχοντες εις την βασιλείαν του Θεού εισελεύσονται! |
| 24. | οι δε μαθηταί εθαμβούντο επί τοις λόγοις αυτού. ο δε Ιησούς πάλιν αποκριθείς λέγει αυτοίς· τέκνα, πως δύσκολον εστί τους πεποιθότας επί χρήμασιν εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν· |
| 25. | ευκοπώτερον εστί κάμηλον δια τρυμαλιάς ραφίδος εισελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν. |
| 26. | οι δε περισσώς εξεπλήσσοντο λέγοντες προς εαυτούς· και τις δύναται σωθήναι; |
| 27. | εμβλέψας αυτοίς ο Ιησούς λέγει· παρά ανθρώποις αδύνατον, αλλ΄ ου παρά Θεώ· πάντα γαρ δυνατά εστί παρά τω Θεώ. |
| 28. | Ήρξατο ο Πέτρος λέγειν αυτώ· ιδού ημείς αφήκαμεν πάντα και ηκολουθήσαμέν σοι. |
| 29. | αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν· αμήν λέγω υμίν, ουδείς εστίν ος αφήκεν οικίαν ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν εμού και ένεκεν του ευαγγελίου, |
| 30. | εάν μη λάβη εκατονταπλασίονα νυν εν τω καιρώ τούτω οικίας και αδελφούς και αδελφάς και πατέρα και μητέρα και τέκνα και αγρούς μετά διωγμών, και εν τω αιώνι τω ερχομένω ζωήν αιώνιον. |
| 31. | πολλοί δε έσονται πρώτοι έσχατοι και έσχατοι πρώτοι. |
| 32. | Ήσαν δε εν τη οδώ αναβαίνοντες εις Ιεροσόλυμα· και ην προάγων αυτούς ο Ιησούς, και εθαμβούντο, και ακολουθούντες εφοβούντο. και παραλαβών πάλιν τους δώδεκα ήρξατο αυτοίς λέγειν τα μέλλοντα αυτώ συμβαίνειν, |
| 33. | ότι ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και ο υιός του ανθρώπου παραδοθήσεται τοις αρχιερεύσι και γραμματεύσι, και κατακρινούσιν αυτόν θανάτω και παραδώσουσιν αυτόν τοις έθνεσι, |
| 34. | και εμπαίξουσιν αυτώ και μαστιγώσουσιν αυτόν και εμπτύσουσιν αυτώ και αποκτενούσιν αυτόν, και τη τρίτη ημέρα αναστήσεται. |
| 35. | Και προσπορεύονται αυτώ Ιάκωβος και Ιωάννης υιοί Ζεβεδαίου λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ίνα ο εάν αιτήσωμεν ποιήσης ημίν. |
| 36. | ο δε είπεν αυτοίς· τι θέλετε ποιήσαι με υμίν; |
| 37. | οι δε είπον αυτώ· δος ημίν ίνα εις εκ δεξιών σου και εις εξ ευωνύμων σου καθίσωμεν εν τη δόξη σου. |
| 38. | ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς· ουκ οίδατε τι αιτείσθε. δύνασθε πιείν το ποτήριον ο εγώ πίνω, και το βάπτισμα ο εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήναι; |
| 39. | οι δε είπον αυτώ· δυνάμεθα. ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς· το μεν ποτήριον ο εγώ πίνω πίεσθε, και το βάπτισμα ο εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· |
| 40. | το δε καθίσαι εκ δεξιών μου και εξ ευωνύμων ουκ έστιν εμόν δούναι, αλλ΄ οις ητοίμασται. |
| 41. | και ακούσαντες οι δέκα ήρξαντο αγανακτείν περί Ιακώβου και Ιωάννου. |
| 42. | ο δε Ιησούς προσκαλεσάμενος αυτούς λέγει αυτοίς· οίδατε ότι οι δοκούντες άρχειν των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτών· |
| 43. | ουχ ούτω δε έσται εν υμίν, αλλ΄ ος εάν θέλη γενέσθαι μέγας εν υμίν, έσται υμών διάκονος, |
| 44. | και ος εάν θέλη υμών γενέσθαι πρώτος, έσται πάντων δούλος· |
| 45. | και γαρ ο υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών. |
| 46. | Και έρχονται εις Ιεριχώ. και εκπορευομένου αυτού από Ιεριχώ και των μαθητών αυτού και όχλου ικανού, ο υιός Τιμαίου Βαρτιμαίος τυφλός εκάθητο παρά την οδόν προσαιτών. |
| 47. | και ακούσας ότι Ιησούς ο Ναζωραίός εστιν, ήρξατο κράζειν και λέγειν· υιέ Δαυΐδ Ιησού, ελέησόν με. |
| 48. | και επετίμων αυτώ πολλοί ίνα σιωπήση· ο δε πολλώ μάλλον έκραζεν· υιέ Δαυΐδ, ελέησόν με. |
| 49. | και στας ο Ιησούς είπε· φωνήσατε αυτόν· και φωνούσι τον τυφλόν λέγοντες αυτώ· θάρσει, έγειρε· φωνεί σε. |
| 50. | ο δε αποβαλών το ιμάτιον αυτού αναστάς ήλθε προς τον Ιησούν. |
| 51. | και αποκριθείς λέγει αυτώ ο Ιησούς· τι σοι θέλεις ποιήσω; ο δε τυφλός είπεν αυτώ· ραββουνί, ίνα αναβλέψω, |
| 52. | και ο Ιησούς είπεν αυτώ· ύπαγε, η πίστις σου σέσωκέ σε. και ευθέως ανέβλεψε, και ηκολούθει τω Ιησού εν τη οδώ |
