| 1. | Αρχή του ευαγγελίου Ιησού Χριστού, υιού του Θεού. |
| 2. | Ως γέγραπται εν τοις προφήταις, ιδού εγώ αποστέλλω τον άγγελόν μου προ προσώπου σου, ος κατασκευάσει την οδόν σου έμπροσθέν σου· |
| 3. | φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ετοιμάσατε την οδόν Κυρίου, ευθείας ποιείτε τας τρίβους αυτού, |
| 4. | εγένετο Ιωάννης βαπτίζων εν τη ερήμω και κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εις άφεσιν αμαρτιών. |
| 5. | και εξεπορεύετο προς αυτόν πάσα η Ιουδαία χώρα και οι Ιεροσολυμίται, και εβαπτίζοντο πάντες εν τω Ιορδάνη ποταμώ υπ΄ αυτού εξομολογούμενοι τας αμαρτίας αυτών. |
| 6. | ην δε ο Ιωάννης ενδεδυμένος τρίχας καμήλου και ζώνην δερματίνην περί την οσφύν αυτού, και εσθίων ακρίδας και μέλι άγριον. |
| 7. | και εκήρυσσε λέγων· έρχεται ο ισχυρότερός μου οπίσω μου, ου ουκ ειμί ικανός κύψας λύσαι τον ιμάντα των υποδημάτων αυτού· |
| 8. | εγώ μεν εβάπτισα υμάς εν ύδατι, αυτός δε βαπτίσει υμάς εν Πνεύματι Αγίω. |
| 9. | Και εγένετο εν εκείναις ταις ημέραις ήλθεν ο Ιησούς από Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και εβαπτίσθη υπό Ιωάννου εις τον Ιορδάνην. |
| 10. | και ευθέως αναβαίνων από του ύδατος είδε σχιζομένους τους ουρανούς και το Πνεύμα ως περιστεράν καταβαίνον επ΄ αυτόν· |
| 11. | και φωνή εγένετο εκ των ουρανών· συ ει ο υιός μου ο αγαπητός, εν σοι ηυδόκησα. |
| 12. | Και ευθέως το Πνεύμα αυτόν εκβάλλει εις την έρημον· |
| 13. | και ην εκεί εν τη ερήμω ημέρας τεσσαράκοντα πειραζόμενος υπό του σατανά, και ην μετά των θηρίων, και οι άγγελοι διηκόνουν αυτώ. |
| 14. | Μετά δε το παραδοθήναι Ιωάννην ήλθεν ο Ιησούς εις την Γαλιλαίαν κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας του Θεού |
| 15. | και λέγων ότι πεπλήρωται ο καιρός και ήγγικεν η βασιλεία του Θεού· μετανοείτε και πιστεύετε εν τω ευαγγελίω. |
| 16. | Περιπατών δε παρά την θάλασσαν της Γαλιλαίας είδε Σίμωνα και Ανδρέαν τον αδελφόν αυτού του Σίμωνος, βάλλοντας αμφίβληστρον εν τη θαλάσση· ήσαν γαρ αλιείς· |
| 17. | και είπεν αυτοίς ο Ιησούς δεύτε οπίσω μου, και ποιήσω υμάς γενέσθαι αλιείς ανθρώπων. |
| 18. | και ευθέως αφέντες τα δίκτυα αυτών ηκολούθησαν αυτώ. |
| 19. | Και προβάς εκείθεν ολίγον είδεν Ιάκωβον τον του Ζεβεδαίου και Ιωάννην τον αδελφόν αυτού, και αυτούς εν τω πλοίω καταρτίζοντας τα δίκτυα, |
| 20. | και ευθέως εκάλεσεν αυτούς. και αφέντες τον πατέρα αυτών Ζεβεδαίον εν τω πλοίω μετά των μισθωτών απήλθον οπίσω αυτού. |
| 21. | Και εισπορεύονται εις Καπερναούμ· και ευθέως τοις σάββασι εισελθών εις την συναγωγήν εδίδασκε |
| 22. | και εξεπλήσσοντο επί τη διδαχή αυτού την γαρ διδάσκων αυτούς ως εξουσίαν έχων, και ουχ ως οι γραμματείς. |
| 23. | Και ην εν τη συναγωγή αυτών άνθρωπος εν πνεύματι ακαθάρτω, και ανέκραξε |
| 24. | λέγων· έα, τι ημίν και σοι, Ιησού Ναζαρηνέ; ήλθες απολέσαι ημάς; οίδά σε τις ει, ο άγιος του Θεού. |
| 25. | και επετίμησεν αυτώ ο Ιησούς λέγων· φιμώθητι και έξελθε εξ αυτού. |
| 26. | και σπαράξαν αυτόν το πνεύμα το ακάθαρτον και κράξαν φωνή μεγάλη εξήλθεν εξ αυτού. |
| 27. | και εθαμβήθησαν πάντες, ώστε συζητείν προς εαυτούς λέγοντας· τι εστί τούτο; τις η διδαχή η καινή αύτη, ότι κατ΄ εξουσίαν και τοις πνεύμασι τοις ακαθάρτοις επιτάσσει, και υπακούουσιν αυτώ; |
| 28. | και εξήλθεν η ακοή αυτού ευθύς εις όλην την περίχωρον της Γαλιλαίας. |
| 29. | Και ευθέως εκ της συναγωγής εξελθόντες ήλθον εις την οικίαν Σίμωνος και Ανδρέου μετά Ιακώβου και Ιωάννου. |
| 30. | η δε πενθερά Σίμωνος κατέκειτο πυρέσσουσα. και ευθέως λέγουσιν αυτώ περί αυτής, |
| 31. | και προσελθών ήγειρεν αυτήν κρατήσας της χειρός αυτής, και αφήκεν αυτήν ο πυρετός ευθέως, και διηκόνει αυτοίς. |
| 32. | Οψίας δε γενομένης, ότε έδυ ο ήλιος, έφερον προς αυτόν πάντας τους κακώς έχοντας και τους δαιμονιζομένους· |
| 33. | και ην η πόλις όλη επισυνηγμένη προς την θύραν· |
| 34. | και εθεράπευσε πολλούς κακώς έχοντας, ποικίλαις νόσοις, και δαιμόνια πολλά εξέβαλε, και ουκ ήφιε λαλείν τα δαιμόνια, ότι ήδεισαν αυτόν Χριστόν είναι. |
| 35. | Και πρωί έννυχα λίαν αναστάς εξήλθε και απήλθεν εις έρημον τόπον, κακεί προσηύχετο. |
| 36. | και κατεδίωξαν αυτόν ο Σίμων και οι μετ΄ αυτού, |
| 37. | και ευρόντες αυτόν λέγουσιν αυτώ ότι πάντες σε ζητούσι. |
| 38. | και λέγει αυτοίς· άγωμεν εις τας εχομένας κωμοπόλεις, ίνα και εκεί κηρύξω· εις τούτο γαρ εξελήλυθα. |
| 39. | και ην κηρύσσων εν ταις συναγωγαίς αυτών εις όλην την Γαλιλαίαν και τα δαιμόνια εκβάλλων. |
| 40. | Και έρχεται προς αυτόν λεπρός παρακαλών αυτόν και γονυπετών αυτόν και λέγων αυτώ ότι εάν θέλης, δύνασαί με καθαρίσαι. |
| 41. | ο δε Ιησούς σπλαγχνισθείς, εκτείνας την χείρα ήψατο αυτού και λέγει αυτώ· θέλω, καθαρίσθητι. |
| 42. | και ειπόντος αυτού ευθέως απήλθεν απαυτού η λέπρα, και εκαθαρίσθη. |
| 43. | και εμβριμησάμενος αυτώ ευθέως εξέβαλεν αυτόν και λέγει αυτώ· |
| 44. | όρα μηδενί μηδέν είπης, αλλ΄ ύπαγε σεαυτόν δείξον τω ιερεί και προσένεγκε περί του καθαρισμού σου α προσέταξε Μωϋσής εις μαρτύριον αυτοίς. |
| 45. | ο δε εξελθών ήρξατο κηρύσσειν πολλά και διαφημίζειν τον λόγον, ώστε μηκέτι αυτόν δύνασθαι φανερώς εις πόλιν εισελθείν, αλλ΄ έξω εν ερήμοις τόποις ην· και ήρχοντο προς αυτόν πανταχόθεν. |
