| 1. | Επειδήπερ πολλοί επεχείρησαν ανατάξασθαι διήγησιν περί των πεπληροφορημένων εν ημίν πραγμάτων |
| 2. | καθώς παρέδοσαν ημίν οι απ΄ αρχής αυτόπται και υπηρέται γενόμενοι του λόγου, |
| 3. | έδοξε καμοί, παρηκολουθηκότι άνωθεν πάσιν ακριβώς, καθεξής σοι γράψαι, κράτιστε Θεόφιλε, |
| 4. | ίνα επιγνώς περί ων κατηχήθης λόγων την ασφάλειαν |
| 5. | Εγένετο εν ταις ημέραις Ηρώδου του βασιλέως της Ιουδαίας ιερεύς τις ονόματι Ζαχαρίας εξ εφημερίας Αβιά, και η γυνή αυτού εκ των θυγατέρων Ααρών, και το όνομα αυτής Ελισάβετ. |
| 6. | ήσαν δε δίκαιοι αμφότεροι ενώπιον του Θεού, πορευόμενοι εν πάσαις ταις εντολαίς και δικαιώμασι του Κυρίου άμεμπτοι. |
| 7. | και ουκ ην αυτοίς τέκνον, καθότι η Ελισάβετ ην στείρα, και αμφότεροι προβεβηκότες εν ταις ημέραις αυτών ήσαν. |
| 8. | Εγένετο δε εν τω ιερατεύειν αυτόν εν τη τάξει της εφημερίας αυτού έναντι του Θεού, |
| 9. | κατά το έθος της ιερατείας έλαχε του θυμιάσαι εισελθών εις τον ναόν του Κυρίου· |
| 10. | και παν το πλήθος ην του λαού προσευχόμενον έξω τη ώρα του θυμιάματος. |
| 11. | ώφθη δε αυτώ άγγελος Κυρίου εστώς εκ δεξιών του θυσιαστηρίου του θυμιάματος. |
| 12. | και εταράχθη Ζαχαρίας ιδών, και φόβος επέπεσεν επ΄ αυτόν. |
| 13. | είπε δε προς αυτόν ο άγγελος· μη φοβού, Ζαχαρία· διότι εισηκούσθη η δέησίς σου, και η γυνή σου Ελισάβετ γεννήσει υιόν σοι, και καλέσεις το όνομα αυτού Ιωάννην· |
| 14. | και έσται χαρά σοι και αγαλλίασις, και πολλοί επί τη γεννήσει αυτού χαρήσονται. |
| 15. | έσται γαρ μέγας ενώπιον του Κυρίου, και οίνον και σίκερα ου μη πίη, και Πνεύματος Αγίου πλησθήσεται έτι εκ κοιλίας μητρός αυτού, |
| 16. | και πολλούς των υιών Ισραήλ επιστρέψει επί Κύριον τον Θεόν αυτών· |
| 17. | και αυτός προελεύσεται ενώπιον αυτού εν πνεύματι και δυνάμει Ηλιού, επιστρέψαι καρδίας πατέρων επί τέκνα και απειθείς εν φρονήσει δικαίων, ετοιμάσαι Κυρίω λαόν κατεσκευασμένον. |
| 18. | και είπε Ζαχαρίας προς τον άγγελον· κατά τι γνώσομαι τούτο; εγώ γαρ ειμί πρεσβύτης και η γυνή μου προβεβηκυία εν ταις ημέραις αυτής. |
| 19. | και αποκριθείς ο άγγελος είπεν αυτώ· εγώ ειμί Γαβριήλ ο παρεστηκώς ενώπιον του Θεού, και απεστάλην λαλήσαι προς σε και ευαγγελίσασθαί σοι ταύτα· |
| 20. | και ιδού έση σιωπών και μη δυνάμενος λαλήσαι άχρι ης ημέρας γένηται ταύτα, ανθ΄ ων ουκ επίστευσας τοις λόγοις μου, οίτινες πληρωθήσονται εις τον καιρόν αυτών. |
| 21. | και ην ο λαός προσδοκών τον Ζαχαρίαν, και εθαύμαζον εν τω χρονίζειν αυτόν εν τω ναώ. |
| 22. | εξελθών δε ουκ ηδύνατο λαλήσαι αυτοίς, και επέγνωσαν ότι οπτασίαν εώρακεν εν τω ναώ· και αυτός ην διανεύων αυτοίς, και διέμενε κωφός. |
| 23. | και εγένετο ως επλήσθησαν αι ημέραι της λειτουργίας αυτού, απήλθεν εις τον οίκον αυτού. |
| 24. | Μετά δε ταύτας τας ημέρας συνέλαβεν Ελισάβετ η γυνή αυτού, και περιέκρυβεν εαυτήν μήνας πέντε |
| 25. | λέγουσα ότι ούτω μοι πεποίηκεν ο Κύριος εν ημέραις αις επείδεν αφελείν το όνειδός μου εν ανθρώποις. |
| 26. | Εν δε τω μηνί τω έκτω απεστάλη ο άγγελος Γαβριήλ υπό του Θεού εις πόλιν της Γαλιλαίας, η όνομα Ναζαρέτ, |
| 27. | προς παρθένον μεμνηστευμένην ανδρί, ω όνομα Ιωσήφ, εξ οίκου Δαυΐδ, και το όνομα της παρθένου Μαριάμ. |
| 28. | και εισελθών ο άγγελος προς αυτήν είπε· χαίρε, κεχαριτωμένη· ο Κύριος μετά σου· ευλογημένη συ εν γυναιξίν. |
| 29. | η δε ιδούσα διεταράχθη επί τω λόγω αυτού, και διελογίζετο ποταπός είη ο ασπασμός ούτος. |
| 30. | και είπεν ο άγγελος αυτή· μη φοβού, Μαριάμ· εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεώ. |
| 31. | και ιδού συλλήψη εν γαστρί και τέξη υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν. |
| 32. | ούτος έσται μέγας και υιός υψίστου κληθήσεται, και δώσει αυτώ Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαυΐδ του πατρός αυτού, |
| 33. | και βασιλεύσει επί τον οίκον Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος. |
| 34. | είπε δε Μαριάμ προς τον άγγελον· πως έσται μοι τούτο, επεί άνδρα ου γινώσκω; |
| 35. | και αποκριθείς ο άγγελος είπεν αυτή· Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι· διο και το γεννώμενον άγιον κληθήσεται υιός Θεού. |
| 36. | και ιδού Ελισάβετ η συγγενής σου και αυτή συνειληφυία υιόν εν γήρει αυτής, και ούτος μην έκτος εστίν αυτή τη καλουμένη στείρα· |
| 37. | ότι ουκ αδυνατήσει παρά τω Θεώ παν βήμα. |
| 38. | είπε δε Μαριάμ· ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου. και απήλθεν απ΄ αυτής ο άγγελος. |
| 39. | Αναστάσα δε Μαριάμ εν ταις ημέραις ταύταις επορεύθη εις την ορεινήν μετά σπουδής εις πόλιν Ιούδα, |
| 40. | και εισήλθεν εις τον οίκον Ζαχαρίου και ησπάσατο την Ελισάβετ. |
| 41. | και εγένετο ως ήκουσεν η Ελισάβετ τον ασπασμόν της Μαρίας, εσκίρτησε το βρέφος εν τη κοιλία αυτής· και επλήσθη Πνεύματος Αγίου η Ελισάβετ. |
| 42. | και ανεφώνησε φωνή μεγάλη και είπεν· ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου. |
| 43. | και πόθεν μοι τούτο ίνα έλθη η μήτηρ του Κυρίου μου προς με; |
| 44. | ιδού γαρ ως εγένετο η φωνή του ασπασμού σου εις τα ώτα μου, εσκίρτησε το βρέφος εν αγαλλιάσει εν τη κοιλία μου. |
| 45. | και μακαρία η πιστεύσασα ότι έσται τελείωσις τοις λελαλημένοις αυτή παρά Κυρίου. |
| 46. | Και είπε Μαριάμ· Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κυριον |
| 47. | και ηγαλλίασε το πνεύμά μου επί τω Θεώ τω σωτήρί μου, |
| 48. | ότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού. ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί· |
| 49. | ότι εποίησέ μοι μεγαλεία ο δυνατός και άγιον το όνομα αυτού, |
| 50. | και το έλεος αυτού εις γενεάς γενεών τοις φοβουμένοις αυτόν. |
| 51. | Εποίησε κράτος εν βραχίονι αυτού, διεσκόρπισεν υπερηφάνους διανοία καρδίας αυτών· |
| 52. | καθείλε δυνάστας από θρόνων και ύψωσε ταπεινούς, |
| 53. | πεινώντας ενέπλησεν αγαθών και πλουτούντας εξαπέστειλε κενούς. |
| 54. | αντελάβετο Ισραήλ παιδός αυτού μνησθήναι ελέους, |
| 55. | καθώς ελάλησε προς τους πατέρας ημών, τω Αβραάμ και τω σπέρματι αυτού εις τον αιώνα. |
| 56. | Έμεινε δε Μαριάμ συν αυτή ωσεί μήνας τρεις και υπέστρεψεν εις τον οίκον αυτής. |
| 57. | Τη δε Ελισάβετ επλήσθη ο χρόνος του τεκείν αυτήν, και εγέννησεν υιόν. |
| 58. | και ήκουσαν οι περίοικοι καίοι συγγενείς αυτής ότι εμεγάλυνε Κύριος το έλεος αυτού μετ΄ αυτής, και συνέχαιρον αυτή. |
| 59. | Και εγένετο εν τη ογδόη ημέρα ήλθον περιτεμείν το παιδίον, και εκάλουν αυτό επί τω ονόματι του πατρός αυτού Ζαχαρίαν. |
| 60. | και αποκριθείσα η μήτηρ αυτού είπεν· ουχί, αλλά κληθήσεται Ιωάννης. |
| 61. | και είπον προς αυτήν ότι ουδείς εστίν εν τη συγγενεία σου ος καλείται τω ονόματι τούτω· |
| 62. | ενένευον δε τω πατρί αυτού το τι αν θέλοι καλείσθαι αυτόν. |
| 63. | και αιτήσας πινακίδιον έγραψε λέγων· Ιωάννης εστί το όνομα αυτού· και εθαύμασαν πάντες. |
| 64. | ανεώχθη δε το στόμα αυτού παραχρήμα και η γλώσσα αυτού, και ελάλει ευλογών τον Θεόν. |
| 65. | και εγένετο επί πάντας φόβος τους περιοικούντας αυτούς, και εν όλη τη ορεινή της Ιουδαίας διελαλείτο πάντα τα βήματα ταύτα, |
| 66. | και έθεντο πάντες οι ακούσαντες εν τη καρδία αυτών λέγοντες· τι άρα το παιδίον τούτο έσται; και χειρ Κυρίου ην μετ΄ αυτού. |
| 67. | Και Ζαχαρίας ο πατήρ αυτού επλήσθη Πνεύματος Αγίου και προεφήτευσε λέγων· |
| 68. | Ευλογητός Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, ότι επεσκέψατο και εποίησε λύτρωσιν τω λαώ αυτού, |
| 69. | και ήγειρε κέρας σωτηρίας ημίν εν τω οίκω Δαυΐδ του παιδός αυτού, |
| 70. | καθώς ελάλησε δια στόματος των αγίων, των απ΄ αιώνος προφητών αυτού, |
| 71. | σωτηρίαν εξ εχθρών ημών και εκ χειρός πάντων των μισούντων ημάς, |
| 72. | ποιήσαι έλεος μετά των πατέρων ημών και μνησθήναι διαθήκης αγίας αυτού, |
| 73. | όρκον ον ώμοσε προς Αβραάμ τον πατέρα ημών, του δούναι ημίν |
| 74. | αφόβως, εκ χειρός των εχθρών ημών ρυσθέντας, λατρεύειν αυτώ |
| 75. | εν οσιότητι και δικαιοσύνη ενώπιον αυτού πάσας τας ημέρας της ζωής ημών. |
| 76. | Και συ, παιδίον, προφήτης υψίστου κληθήση· προπορεύση γαρ προ προσώπου Κυρίου ετοιμάσαι οδούς αυτού, |
| 77. | του δούναι γνώσιν σωτηρίας τω λαώ αυτού, εν αφέσει αμαρτιών αυτών |
| 78. | δια σπλάγχνα ελέους Θεού ημών, εν οις επεσκέψατο ημάς ανατολή εξ ύψους |
| 79. | επιφάναι τοις εν σκότει και σκιά θανάτου καθημένοις, του κατευθύναι τους πόδας ημών εις οδόν ειρήνης. |
| 80. | Το δε παιδίον ηύξανε και εκραταιούτο πνεύματι, και ην εν ταις ερήμοις έως ημέρας αναδείξεως αυτού προς τον Ισραήλ. |
