| 1. | Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος. |
| 2. | Ούτος ην εν αρχή προς τον Θεόν. |
| 3. | πάντα δι΄ αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ εν ο γέγονεν. |
| 4. | εν αυτώ ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων. |
| 5. | και το φως εν τη σκοτία φαίνει, και η σκοτία αυτό ου κατέλαβεν. |
| 6. | Εγένετο άνθρωπος απεσταλμένος παρά Θεού, όνομα αυτώ Ιωάννης· |
| 7. | ούτος ήλθεν εις μαρτυρίαν, ίνα μαρτυρήση περί του φωτός, ίνα πάντες πιστεύσωσι δι΄ αυτού. |
| 8. | ουκ ην εκείνος το φως, αλλ΄ ίνα μαρτυρήση περί του φωτός. |
| 9. | Ην το φως το αληθινόν, ο φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον. |
| 10. | εν τω κόσμω ην, και ο κόσμος δι΄ αυτού εγένετο, και ο κόσμος αυτόν ουκ έγνω. |
| 11. | εις τα ίδια ήλθε, και οι ίδιοι αυτόν ου παρέλαβον. |
| 12. | όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι, τοις πιστεύουσιν εις το όνομα αυτού, |
| 13. | οι ουκ εξ αιμάτων. ουδέ εκ θελήματος σαρκός ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ΄ εκ Θεού εγεννήθησαν. |
| 14. | Και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν. και εθεασάμεθα τον δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας. |
| 15. | Ιωάννης μαρτυρεί περί αυτού και κέκραγε λέγων· ούτος ην ον είπον, ο οπίσω μου ερχόμενος έμπροσθέν μου γέγονεν, ότι πρώτός μου ην. |
| 16. | Και εκ του πληρώματος αυτού ημείς πάντες ελάβομεν, και χάριν αντί χάριτος· |
| 17. | ότι ο νόμος δια Μωϋσέως εδόθη, η χάρις και η αλήθεια δια Ιησού Χριστού εγένετο. |
| 18. | Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε· ο μονογενής υιός ο ων εις τον κόλπον του πατρός, εκείνος εξηγήσατο. |
| 19. | Και αύτη εστίν η μαρτυρία του Ιωάννου, ότε απέστειλαν οι Ιουδαίοι εξ Ιεροσολύμων ιερείς και Λευΐτας ίνα ερωτήσωσιν αυτόν· συ τις ει; |
| 20. | και ωμολόγησε, και ουκ ηρνήσατο· και ωμολόγησεν ότι ουκ ειμί εγώ ο Χριστός. |
| 21. | και ηρώτησαν αυτόν· τι ουν; Ηλίας ει συ; και λέγει· ουκ ειμί. ο προφήτης ει συ; και απεκρίθη, ου. |
| 22. | είπον ουν αυτώ· τις ει; ίνα απόκρισιν δώμεν τοις πέμψασιν ημάς· τι λέγεις περί σεαυτού; |
| 23. | έφη· εγώ φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ευθύνατε την οδόν Κυρίου, καθώς είπεν Ησαΐας ο προφήτης. |
| 24. | και οι απεσταλμένοι ήσαν εκ των Φαρισαίων· |
| 25. | και ηρώτησαν αυτόν και είπον αυτώ· τι ουν βαπτίζεις, ει συ ουκ ει ο Χριστός ούτε Ηλίας ούτε ο προφήτης; |
| 26. | απεκρίθη αυτοίς ο Ιωάννης λέγων· εγώ βαπτίζω εν ύδατι· μέσος δε υμών έστηκεν ον υμείς ουκ οίδατε. |
| 27. | αυτός εστιν ο οπίσω μου ερχόμενος, ος έμπροσθέν μου γέγονεν, ου εγώ ουκ ειμί άξιος ίνα λύσω αυτού τον ιμάντα του υποδήματος. |
| 28. | Ταύτα εν Βηθανία εγένετο πέραν του Ιορδάνου, όπου ην Ιωάννης βαπτίζων. |
| 29. | Τη επαύριον βλέπει ο Ιωάννης τον Ιησούν ερχόμενον προς αυτόν και λέγει· ίδε ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου. |
| 30. | ούτος εστί περί ου εγώ είπον· οπίσω μου έρχεται ανήρ ος έμπροσθέν μου γέγονεν, ότι πρώτος μου ην. |
| 31. | καγώ ουκ ήδειν αυτόν, αλλ΄ ίνα φανερωθή τω Ισραήλ, δια τούτο ήλθον εγώ εν τω ύδατι βαπτίζων. |
| 32. | και εμαρτύρησεν Ιωάννης λέγων ότι τεθέαμαι το Πνεύμα καταβαίνον ως περιστεράν εξ ουρανού, και έμεινεν επ΄ αυτόν |
| 33. | καγώ ουκ ήδειν αυτόν, αλλ΄ ο πέμψας με βαπτίζειν εν ύδατι, εκείνος μοι είπεν· εφ΄ ον αν ίδης το Πνεύμα καταβαίνον και μένον επ΄ αυτόν, ούτος εστίν ο βαπτίζων εν Πνεύματι Αγίω. |
| 34. | καγώ εώρακα και μεμαρτύρηκα ότι ούτος εστίν ο υιός του Θεού. |
| 35. | Τη επαύριον πάλιν ειστήκει ο Ιωάννης και εκ των μαθητών αυτού δύο, |
| 36. | και εμβλέψας τω Ιησού περιπατούντι λέγει· ίδε ο αμνός του Θεού. |
| 37. | και ήκουσαν αυτού οι δύο μαθηταί λαλούντος, και ηκολούθησαν τω Ιησού. |
| 38. | στραφείς δε ο Ιησούς και θεασάμενος αυτούς ακολουθούντας λέγει αυτοίς· |
| 39. | τι ζητείτε; οι δε είπον αυτώ· ραββί· ο λέγεται ερμηνευόμενον διδάσκαλε· που μένεις; |
| 40. | λέγει αυτοίς· έρχεσθε και ίδετε. ήλθον ουν και είδον που μένει, και παρ΄ αυτώ έμειναν την ημέραν εκείνην· ώρα ην ως δεκάτη. |
| 41. | ην Ανδρέας ο αδελφός Σίμωνος Πέτρου εις εκ των δύο των ακουσάντων παρά Ιωάννου και ακολουθησάντων αυτώ. |
| 42. | ευρίσκει ούτος πρώτος τον αδελφόν τον ίδιον Σίμωνα και λέγει αυτώ· ευρήκαμεν τον Μεσσίαν· ο εστί μεθερμηνευόμενον Χριστός· |
| 43. | και ήγαγεν αυτόν προς τον Ιησούν. εμβλέψας αυτώ ο Ιησούς είπε· συ ει Σίμων ο υιός Ιωνά, συ κληθήση Κηφάς, ο ερμηνεύεται Πέτρος. |
| 44. | Τη επαύριον ηθέλησεν ο Ιησούς εξελθείν εις την Γαλιλαίαν· και ευρίσκει Φίλιππον και λέγει αυτώ· ακολούθει μοι. |
| 45. | ην δε ο Φίλιππος από Βηθσαϊδά, εκ της πόλεως Ανδρέου και Πέτρου. |
| 46. | ευρίσκει Φίλιππος τον Ναθαναήλ και λέγει αυτώ· ον έγραψε Μωϋσής εν τω νόμω και οι προφήται, ευρήκαμεν, Ιησούν τον υιόν του Ιωσήφ τον από Ναζαρέτ. |
| 47. | και είπεν αυτώ Ναθαναήλ· εκ Ναζαρέτ δύναταί τι αγαθόν είναι; λέγει αυτώ Φιλιππος· έρχου και ίδε. |
| 48. | είδεν ο Ιησούς τον Ναθαναήλ ερχόμενον προς αυτόν και λέγει περί αυτού· ίδε αληθώς Ισραηλίτης, εν ω δόλος ουκ έστι. |
| 49. | λέγει αυτώ Ναθαναήλ· πόθεν με γινώσκεις; απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτώ· προ του σε Φίλιππον φωνήσαι, όντα υπό την συκήν είδον σε. |
| 50. | απεκρίθη Ναθαναήλ και λέγει αυτώ· ραββί, συ ει ο υιός του Θεού, συ ει ο βασιλεύς του Ισραήλ. |
| 51. | απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτώ· ότι είπον σοι, είδον σε υποκάτω της συκής, πιστεύεις; μείζω τούτων όψει. |
| 52. | και λέγει αυτώ· αμήν αμήν λέγω υμίν, απ΄ άρτι όψεσθε τον ουρανόν ανεωγότα, και τους αγγέλους του Θεού αναβαίνοντας και καταβαίνοντας επί τον υιόν του ανθρώπου. |
