| 1. | Ω ανόητοι Γαλάται, τις υμάς εβάσκανε τη αληθεία μη πείθεσθαι, οις κατ΄ οφθαλμούς Ιησούς Χριστός προεγράφη εν υμίν εσταυρωμένος; |
| 2. | τούτο μόνον θέλω μαθείν αφ΄ υμών· εξ έργων νόμου το Πνεύμα ελάβετε ή εξ ακοής πίστεως; |
| 3. | ούτως ανόητοι εστέ; εναρξάμενοι πνεύματι νυν σαρκί επιτελείσθε; |
| 4. | τοσαύτα επάθετε εική; |
| 5. | ει γε και εική. ο ουν επιχορηγών υμίν το Πνεύμα και ενεργών δυνάμεις εν υμίν, εξ έργων νόμου ή εξ ακοής πίστεως; |
| 6. | καθώς Αβραάμ επίστευσε τω Θεώ, και ελογίσθη αυτώ εις δικαιοσύνην. |
| 7. | Γινώσκετε άρα ότι οι εκ πίστεως, ούτοι εισίν υιοί Αβραάμ. |
| 8. | προϊδούσα δε η γραφή ότι εκ πίστεως δικαιοί τα έθνη ο Θεός, προευηγγελίσατο τω Αβραάμ ότι ενευλογηθήσονται εν σοι πάντα τα έθνη. |
| 9. | ώστε οι εκ πίστεως ευλογούνται συν τω πιστώ Αβραάμ. |
| 10. | Όσοι γαρ εξ έργων νόμου εισίν, υπό κατάραν εισί· γέγραπται γαρ· επικατάρατος πας ος ουκ εμμένει εν πάσι τοις γεγραμμένοις εν τω βιβλίω του νόμου του ποιήσαι αυτά. |
| 11. | ότι δε εν νόμω ουδείς δικαιούται παρά τω Θεώ, δήλον· ότι ο δίκαιος εκ πίστεως ζήσεται. |
| 12. | ο δε νόμος ουκ έστιν εκ πίστεως, αλλ΄ ο ποιήσας αυτά άνθρωπος ζήσεται εν αυτοίς. |
| 13. | Χριστός ημάς εξηγόρασεν εκ της κατάρας του νόμου γενόμενος υπέρ ημών κατάρα· γέγραπται γαρ· επικατάρατος πας ο κρεμάμενος επί ξύλου, |
| 14. | ίνα εις τα έθνη η ευλογία του Αβραάμ γένηται εν Χριστώ Ιησού, ίνα την επαγγελίαν του Πνεύματος λάβωμεν δια της πίστεως. |
| 15. | Αδελφοί, κατά άνθρωπον λέγω· όμως ανθρώπου κεκυρωμένην διαθήκην ουδείς αθετεί ή επιδιατάσσεται. |
| 16. | τω δε Αβραάμ ερρέθησαν αι επαγγελίαι και τω σπέρματι αυτού· ου λέγει, και τοις σπέρμασιν, ως επί πολλών, αλλ΄ ως εφ΄ ενός, και τω σπέρματί σου, ος εστί Χριστός. |
| 17. | τούτο δε λέγω· διαθήκην προκεκυρωμένην υπό του Θεού εις Χριστόν ο μετά έτη τετρακόσια και τριάκοντα γεγονώς νόμος ουκ ακυροί, εις το καταργήσαι την επαγγελίαν. |
| 18. | ει γαρ εκ νόμου η κληρονομία, ουκέτι εξ επαγγελίας· τω δε Αβραάμ δι΄ επαγγελίας κεχάρισται ο Θεός. |
| 19. | Τι ουν ο νόμος; των παραβάσεων χάριν προσετέθη, άχρις ου έλθη το σπέρμα ω επήγγελται, διαταγείς δι΄ αγγέλων εν χειρί μεσίτου. |
| 20. | ο δε μεσίτης ενός ουκ έστιν, ο δε Θεός εις εστιν. |
| 21. | ο ουν νόμος κατά των επαγγελιών του Θεού; μη γένοιτο. ει γαρ εδόθη νόμος ο δυνάμενος ζωοποιήσαι, όντως αν εκ νόμου ην η δικαιοσύνη· |
| 22. | αλλά συνέκλεισεν η γραφή τα πάντα υπό αμαρτίαν, ίνα η επαγγελία εκ πίστεως Ιησού Χριστού δοθή τοις πιστεύουσι. |
| 23. | Προ δε του ελθείν την πίστιν υπό νόμον εφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι εις την μέλλουσαν πίστιν αποκαλυφθήναι. |
| 24. | ώστε ο νόμος παιδαγωγός ημών γέγονεν εις Χριστόν, ίνα εκ πίστεως δικαιωθώμεν· |
| 25. | ελθούσης δε της πίστεως ουκέτι υπό παιδαγωγόν εσμεν. |
| 26. | πάντες γαρ υιοί Θεού έστε δια της πίστεως εν Χριστώ Ιησού· |
| 27. | όσοι γαρ εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε. |
| 28. | ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ· πάντες γαρ υμείς εις έστε εν Χριστώ Ιησού. |
| 29. | ει δε υμείς Χριστού, άρα του Αβραάμ σπέρμα εστέ και κατ΄ επαγγελίαν κληρονόμοι. |
