«Είχε μεν ουν και η πρώτη σκηνή δικαιώματα λατρείας, το τε άγιον κοσμικόν» (Εβρ. θ΄ 1)

Το γεγονός του εορτασμού των Εισοδίων της Θεοτόκου, μας δίνει την ευκαιρία να ανατρέξουμε στην αποστολική περικοπή της ημέρας. Σ΄ αυτήν ο απόστολος περιγράφει τον πρωταρχικό Ναό των Ισραηλιτών, τη Σκηνή του Μαρτυρίου. Και επειδή ο Ναός απετέλεσε πάντοτε το κέντρο της ζωής κάθε κοινωνίας ανθρώπων, επιθυμώ να αφιερώσω στο θέμα λίγες σκέψεις.

Ανέκαθεν ο άνθρωπος αισθανόταν επιτακτική την ανάγκη να εξωτερικεύσει την πίστη του στο θείο με τη θεμελίωση θυσιαστηρίων και με την ανοικοδόμηση ιερών περικαλλέστατων Ναών. Ο Παρθενώνας, ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ο Ναός της Αφαίας στην Αίγινα, το ιερό στην Αρχαία Ολυμπία, το Μαντείο των Δελφών και τόσα άλλα μνημεία, δεν είναι μόνο τα αθάνατα τεκμήρια του πολιτισμού, που προκαλούν το θαυμασμό στον σύγχρονο διαστημικό άνθρωπο, αλλά είναι συνάμα και οι διαπρύσιοι κήρυκες και οι αψευδέστατοι μάρτυρες της ευσέβειας των αρχαίων μας προγόνων.

Ο Ναός στην ειδωλολατρική αρχαιότητα ήταν ο τόπος των εορτών, των θυσιών, των πανηγύρεων, ο δε Πλούταρχος γράφει ότι είναι δυνατόν να βρει κανείς πόλεις χωρίς τείχη, «αγράμματους, αβασιλεύτους, αοίκους ...», χωρίς θέατρα και γυμναστήρια. Χωρίς όμως ναούς και θυσιαστήρια ουδέποτε είναι δυνατό να συναντήσει.

Και οι Ιουδαίοι είχαν τον τόπο της λατρείας τους. Μέσα στο Ναό φυλάσσονταν οι πλάκες του Νόμου στις οποίες ο ίδιος ο Θεός επάνω στο Σινά είχε γράψει τις Δέκα Εντολές. Και συνεπώς ο Ναός παρείχε μια συνεχή ανάμνηση των συμφωνιών και των υποσχέσεων, τις οποίες κάθε Ισραηλίτης είχε ομολογήσει προς το Θεό στο όρος Σινά. Ο Ναός πάλι για τον Ιουδαίο ήταν μια συνεχής ανάμνηση της θαυμαστής διατροφής στην έρημο, γιατί φύλασσε τη χρυσή εκείνη στάμνα που περιείχε το μάννα. Ήταν ακόμα και ο καταλληλότερος τόπος για να θυμούνται οι Ισραηλίτες την έξοδό τους από την Αίγυπτο και τα άπειρα θαύματα με τα οποία ο Θεός τους είχε οδηγήσει στη Γη της Επαγγελίας...

Αλλά για μας τους χριστιανούς ο Ναός είναι ο τόπος της αδελφοσύνης. Όταν στεκόμαστε μέσα όλοι εμείς, επίσημοι και άσημοι, πλούσιοι και φτωχοί, ένδοξοι και άδοξοι, σ΄ οποιαδήποτε τάξη ή ηλικία κι αν ανήκουμε, γινόμαστε ίσοι και αδελφοί μεταξύ μας, ως τέκνα του επουράνιου Πατέρα.

Για τον χριστιανό ο Ναός είναι ο τόπος του αγιασμού. Από τη στιγμή που βλέπουμε το φως στην παρούσα ζωή, στο Ναό θα οδηγηθούμε για να αγιασθούμε, σήμερα με το βάπτισμα, αύριο με το γάμο, την άλλη με την ιερά εξομολόγηση και αδιάκοπα με τη θεία Κοινωνία. Και όταν θα κλείσουμε τα μάτια, στο Ναό θα βρεθούμε για να οδηγηθούμε στην τελευταία μας κατοικία. Για τον χριστιανό ο Ναός πάλι είναι η αστείρευτη πηγή από την οποία αντλεί «το ύδωρ το ζων». Εκεί ακούγεται ο λόγος του Θεού, που ευφραίνει την ψυχή, διαποτίζει την καρδιά, καλλιεργεί τον χαρακτήρα και αγιάζει τη ζωή μας.

Είναι πολλά τα κύματα και ορμητικοί οι άνεμοι, που θαλασσοδέρνουν και απειλητικά χτυπούν το πλοιάριο της ζωής μας. Αλλά όταν ο χριστιανός μπει στον «εύδιον λιμένα» του Ναού, τότε τα κύματα κοπάζουν και οι άνεμοι σιγούν, γιατί μέσα εκεί μια υποβλητική και υπερκόσμια γαλήνη κυριαρχεί.

Αλήθεια, πόσες φορές δεν αναζητήσαμε στο Ναό τη λύτρωση και την παρηγοριά, όταν τα κύματα της αδικίας, οι άνεμοι της παραγνωρίσεως, οι κεραυνοί της ασέβειας, οι τορπίλες της ασθένειας, οι θύελλες της αποτυχίας και οι καταιγίδες της καταστροφής απείλησαν και έπληξαν το πλοιάριο της ζωής μας; Ο ιερός Ναός για μας τους χριστιανούς δεν είναι κάτι το νεκρό ή το συμβατικό, που έτυχε να υπάρχει. Έχει ανώτερο σκοπό και σπουδαία αποστολή: Να στολίζει τις μέρες μας, να ομορφαίνει τη ζωή μας, να αυξάνει την ευτυχία μας και να μετριάζει τον πόνο μας.

Ο κάθε Ναός έχει στηθεί όχι μόνο για να λατρεύεται ο Θεός, αλλά και για να θεραπεύεται ο άνθρωπος από τα ατομικά και οικογενειακά του προβλήματα, για να βοηθείται στην αντιμετώπιση των ψυχικών και υλικών του αναγκών, για να βρίσκει άδολη αγάπη και πραγματική στοργή, όταν και όσες φορές οι συμπληγάδες πέτρες απειλούν να συντρίψουν τη ζωή μας. Τότε και μόνο ο Ναός ολοκληρώνει την αποστολή του.

Αγαπητέ αναγνώστη,

Έχεις αξιοποιήσει για τη ζωή σου αυτό το άσυλο, αυτό το ιατρείο που λέγεται Ναός του Θεού; Εάν όχι, γιατί αμελείς; Πρόσφερε στον εαυτό σου την πνευματική ικανοποίηση να αναφωνήσει με τον ιερό Ψαλμωδό: «Ως αγαπητά τα σκηνώματά Σου, Κύριε...».